Hoofdtekst
Lytse Oege en greate Oege.
Heit fortelde, der wienen twa boeren: lytse Oege en greate Oege. Greate Oege narre lytse Oege altyd, de beiden koenen min mei elkoar. Doe sette lytse Oege greate Oege in pyk. Doe waerd greate Oege sa lulk, dat hy sei tsjin lytse Oege: "Ik sil mei dy ôfweve."
Doe treau er lytse Oege yn in sek. Dêr woe er lytse Oege yn forsûpe. Hy roan nei de feart ta, mar ûnderweis moest er út 'e broek. Doe sette er de sek tsjin 'e leuning fan 'e brêge oan.
Wylst kaem dêr in keardel lâns. Dat hearde lytse Oege, dy't yn 'e sek siet.
"Ik wol der út!" rôp lytse Oege.
Doe forloste dy man lytse Oege. Doe't lytse Oege frij wie die er de sek hielendal fol mei modder en stiennen.
Even letter kom greate Oege wer op 'e brêge. Hy tilde de sek wer op en sette him op 'e rêch.
Underweis sei er: "Duvel, Oege, hwat bistû swier woarn. Dû kinst dy wol biskiten ha."
Mar lytse Oege sei neat werom.
Doe kaem er wer by in brêge. Greate Oege bleau dêr stean, en sei: "Dû bist my swier genôch. Dêr giest hinne." En doe kwakte er de sek mei modder en stiennen oer de leuning fan 'e brêge hinne yn 't kanael.
Mar de oare deis, dêr kaem lytse Oege by greate Oege en sei: "Mei 'k dyn fiifkop wol even liene? Ik mat myn jild mjitte."
"Hwat nou?" sei greate Oege, "bistû dêr wer? En hoe komstû oan safolle jild?"
"Ja," sei lytse Oege, "dat sil 'k dy gau fortelle. Dû hast my forsûpt, mar 't wie dêr krekt marke ûnder yn 'e feart. Dat ik ha dêr handele. En dat brocht sa'n protte jild yn 't laedtsje, dat ik kin 't net telle."
Doe sei greate Oege: "Sjonge, wie 't dêr marke? Soestû dan my dêr ek wol hinne bringe wolle?"
Lytse Oege sei: "Jawol. Mar ik kin dy net sjouwe. Dû bist swier en great en ik bin mar in bihindich mantsje." Dat, doe gongen se togearre nei de brêge ta.
Dêr die lytse Oege greate Oege yn in sek, dy die er goed ticht en doe smiet er him oer de leuning hinne. Doe sei er: "Nou bistû forkocht, dû komst der net wer út."
Heit fortelde, der wienen twa boeren: lytse Oege en greate Oege. Greate Oege narre lytse Oege altyd, de beiden koenen min mei elkoar. Doe sette lytse Oege greate Oege in pyk. Doe waerd greate Oege sa lulk, dat hy sei tsjin lytse Oege: "Ik sil mei dy ôfweve."
Doe treau er lytse Oege yn in sek. Dêr woe er lytse Oege yn forsûpe. Hy roan nei de feart ta, mar ûnderweis moest er út 'e broek. Doe sette er de sek tsjin 'e leuning fan 'e brêge oan.
Wylst kaem dêr in keardel lâns. Dat hearde lytse Oege, dy't yn 'e sek siet.
"Ik wol der út!" rôp lytse Oege.
Doe forloste dy man lytse Oege. Doe't lytse Oege frij wie die er de sek hielendal fol mei modder en stiennen.
Even letter kom greate Oege wer op 'e brêge. Hy tilde de sek wer op en sette him op 'e rêch.
Underweis sei er: "Duvel, Oege, hwat bistû swier woarn. Dû kinst dy wol biskiten ha."
Mar lytse Oege sei neat werom.
Doe kaem er wer by in brêge. Greate Oege bleau dêr stean, en sei: "Dû bist my swier genôch. Dêr giest hinne." En doe kwakte er de sek mei modder en stiennen oer de leuning fan 'e brêge hinne yn 't kanael.
Mar de oare deis, dêr kaem lytse Oege by greate Oege en sei: "Mei 'k dyn fiifkop wol even liene? Ik mat myn jild mjitte."
"Hwat nou?" sei greate Oege, "bistû dêr wer? En hoe komstû oan safolle jild?"
"Ja," sei lytse Oege, "dat sil 'k dy gau fortelle. Dû hast my forsûpt, mar 't wie dêr krekt marke ûnder yn 'e feart. Dat ik ha dêr handele. En dat brocht sa'n protte jild yn 't laedtsje, dat ik kin 't net telle."
Doe sei greate Oege: "Sjonge, wie 't dêr marke? Soestû dan my dêr ek wol hinne bringe wolle?"
Lytse Oege sei: "Jawol. Mar ik kin dy net sjouwe. Dû bist swier en great en ik bin mar in bihindich mantsje." Dat, doe gongen se togearre nei de brêge ta.
Dêr die lytse Oege greate Oege yn in sek, dy die er goed ticht en doe smiet er him oer de leuning hinne. Doe sei er: "Nou bistû forkocht, dû komst der net wer út."
Onderwerp
ATU 1535 - The Rich and the Poor Farmer. 
ATU 1535 - The Rich and the Poor Farmer. 
AT 1535 - The Rich and the poor Peasant
AT 1535 - The Rich and the poor Peasant
Beschrijving
Een grote en een kleine boer hebben het met elkaar aan de stok. De grote wordt zo kwaad dat hij de kleine in een zak stopt om hem te verdrinken. Onderweg wordt de man uit de zak bevrijdt, en hij vult de zak met stenen en modder. De ander gooit de zak in het water. De volgende dag komt de kleine bij de grote om een maat te lenen om zijn geld te meten. Dat geld heeft hij verdiend op de markt die onder water bezig was. De grote boer wil ook naar die markt, waarop ze samen naar de brug gaan. Daar stopt de kleine boer de grote in een zak en kiepert hem over de leuning.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1089, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)
Motief
K840 - Deception into fatal substitution.
K840 - Deception into fatal substitution.
Commentaar
27 maart 1974
Naam Overig in Tekst
lytse Oege
lytse Oege
greate Oege
greate Oege
Grootoog
Grootoog
Kleinoog
Kleinoog
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21