Hoofdtekst
In omke fan my hat sa ris by Piter en Willemke west. Willemke lei op bêd, de geest wie der út. Hja wie der op út to tsjoenen.
Doe gong omke fuort. Ûnderweis krige er in tik op 'e holle. Omke kearde him om. Hy tocht: hwa lapt my dat, mar der wie net ien to sjen. Hy roan wer fierder. Even letter krige er wèr in tik op 'e holle. Wer seach er om. Neat to sjen. En dat gong sa hytyd mar troch. Dan krige er wer in tik op 'e holle.
It wie it wurk fan Willemke. Har pânse lei op bêd.
Doe gong omke fuort. Ûnderweis krige er in tik op 'e holle. Omke kearde him om. Hy tocht: hwa lapt my dat, mar der wie net ien to sjen. Hy roan wer fierder. Even letter krige er wèr in tik op 'e holle. Wer seach er om. Neat to sjen. En dat gong sa hytyd mar troch. Dan krige er wer in tik op 'e holle.
It wie it wurk fan Willemke. Har pânse lei op bêd.
Beschrijving
Man krijgt onderweg van een onzichtbaar iemand steeds een tik op zijn hoofd. Het is het werk van een vrouw wiens geest uit haar lichaam is, en aan het heksen is.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1092, verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
2 april 1974
Naam Overig in Tekst
Piter 
Piter 
Pieter
Pieter
Willemke
Willemke
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21