CJ109302

Jehannes arbeide yn 't sûkerijfabryk, dat stie op 'e oare ein yn Feanwâldsterwâl. It folk, dat dêr oan 't wurk wie hie sin hawn oan pikelhearrings. Ien hie sein: "Hwat woe ik graech in sâlte pikelhearring ha", en doe hienen de oaren dêr ek allegearre sin oan krigen.
Doe rôp dêr ien bûtendoar: "Pikelhearrings! Pikelhearrings!"
"Hark," seinen se, "dêr komt de pikelhearringkoopman krekt oan." Hja nei de wei ta, mar der wie net in pikelhearringman to bikennen.
Doe setten se wer nei de fabryk ta. Doe waerd der wer op 'e wei roppen: "Pikelhearring! Pikelhearring!"
Mar doe hie 't folk yn 'e gaten dat it Jehannes syn wurk wie.
"Dat hastû dien", seinen se tsjin him. Jehannes lake.
Hy koe bûksprekke.

Arbeiders die zin in pekelharing hebben, horen buiten omroepen dat er pekelharing is. Ze zien echter niets, gaan naar binnen, horen weer roepen, en ontdekken dat een collega die kan buikspreken, heeft geroepen.

Collectie Jaarsma, verslag 1093, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

3 april 1974

Jehannes    Jehannes   

Johannes    Johannes   

Feanwâldsterwâl    Feanwâldsterwâl   

Veenwoudsterwal    Veenwoudsterwal   

2013-03-01 14:46:21