Hoofdtekst
Ik wie noch feint en hie forkearing mei it wiif, dêr't ik nou mei troud bin. Dy wenne oan dizze kant it spoar, yn 'e buert fan 'e Ria's.
't Wie op 'e joun en tsjuster. Ik roun by de fyts lâns.
Doe kom der in swarte houn by my, dy't ik noch noait sjoen hie. En ik hie ek noch noait sa'n greaten ien sjoen. Hy wie net lytser as in keal. Hy roan oan 'e oare kant de fyts lâns. Dat duorre in skoft, doe waerd er ek sa wei.
Ik seach wol dat it in raer ding wie, en dat it net doogde.
't Wie op 'e joun en tsjuster. Ik roun by de fyts lâns.
Doe kom der in swarte houn by my, dy't ik noch noait sjoen hie. En ik hie ek noch noait sa'n greaten ien sjoen. Hy wie net lytser as in keal. Hy roan oan 'e oare kant de fyts lâns. Dat duorre in skoft, doe waerd er ek sa wei.
Ik seach wol dat it in raer ding wie, en dat it net doogde.
Onderwerp
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).   
Beschrijving
Zwarte hond, net zo groot als een kalf, loopt op een pikdonkere avond enige tijd mee met jongeman, en is plotseling verdwenen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1096, verhaal 17 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
onbekend
Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn)
Naam Overig in Tekst
Ria   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
