Hoofdtekst
RB: "Nou, ik vind het sowieso interessant. Die verhalen, dat vind ik wel interessant. Het komt ook omdat er een bepaalde logica is. Het is gewoon: je kunt het achterhalen. Je kunt in feite, als je het Sumerisch kunt gaan leren of weet ik veel wat, dan kun je het in feite gaan doen. D'r staat geen: ohh, ik heb van Pluto dit en dat zo doorgekregen... Allemaal leuk en aardig, ik zal niet zeggen dat het onzin is, maar ik kan er niks mee. Zoals het daar in die boeken beschreven staat, wat ik hier heb staan, daar heb ik zoiets van: d'r zit een bepaalde logica in. Ik heb zoiets van: ik kan me erin vinden. Ik zeg niet dat het precies klòpt, wat erin staat, maar ik kan me er wel in vinden, dus. Ja."
TM: "Ik hoor je nu ook min of meer zeggen: ik ga liever af op een kleitablet, dan op een gechannelde boodschap van iemand."
RB: "Je moet er van uitgaan dat de vertaling van de kleitablet goed is. Kijk, als de hele Assyriologenwereld over Sitchin heenvalt, dat zijn vertaling fout is, dan weet ik dat Sitchin goed zit. Want waarom zo'n ophef? Snap je? Het is een kromme gedachte, maar ik heb zoiets van: als iedereen loopt te gillen, ja, graancirkels, allemaal onzin, allemaal nep, blablabla, dan weet ik gewoon: ah, d'r is ergens iets wat goed is, waar je op het goede spoor zit. Dus ik heb zoiets van: ik zeg niet dat zo'n gechannelde boodschap onzin is, absoluut niet. Ik heb zelf ook vaak dingen, dat je dingen weet - of dat nou doorkrijgen is, ik weet het ook niet. Ja, ik weet niet, ik kan daar persoonlijk niet zoveel mee. Ik heb zoiets van: ik weet dat het bestaat, ik weet dat het kan. Maar ik heb dus gewoon zoiets van: nou, wat heb je hier? En wat kun je ermee? Ja, misschien wel wat meer wetenschappelijk, terwijl ik het niet wil doen. Maar ik heb zoiets van: nou, stel dat ik in een graancirkel zit, plop, ik krijg dat en dat en dat door. Stel dat het àllemaal klopt, dat het allemaal exact klopt: d'r is geen hond die je gelooft! Niet dat ik vind dat ze moeten geloven, maar wil je wat bereiken, wil je mensen wat aanbieden, dan doe je het anders. Dan zet je een instrument neer, een laptopje, en dan zeg je: kijk. Dan kun je het precies onderbouwen: zoals de antenne, de laptop, al die dingen, en je kun precies onderbouwen, onderschrijven, aantonen en bewijzen, hoe het werkt, dat het werkt en wat eruit komt, dat het klopt. Dan zegt iedereen: wauw, geweldig. Terwijl in feite de gechannelde boodschap hetzelfde resultaat heeft. Alleen als er een laptopje... als er techniek... dan geloven mensen het namelijk wel. Dus wil je wat bereiken, dan zul je wel genoodzaakt zijn om het op die manier te doen. Ik kan wel gaan zitten channelen, of weet ik veel wat, als ik dat zou kunnen... maar je komt er niet verder mee. Ja, in een bepaalde groep: die zal zeggen: wauw wauw, geweldig, leuk en aardig. Ik kan daar niks mee, snappie?"
TM: "Ik hoor je nu ook min of meer zeggen: ik ga liever af op een kleitablet, dan op een gechannelde boodschap van iemand."
RB: "Je moet er van uitgaan dat de vertaling van de kleitablet goed is. Kijk, als de hele Assyriologenwereld over Sitchin heenvalt, dat zijn vertaling fout is, dan weet ik dat Sitchin goed zit. Want waarom zo'n ophef? Snap je? Het is een kromme gedachte, maar ik heb zoiets van: als iedereen loopt te gillen, ja, graancirkels, allemaal onzin, allemaal nep, blablabla, dan weet ik gewoon: ah, d'r is ergens iets wat goed is, waar je op het goede spoor zit. Dus ik heb zoiets van: ik zeg niet dat zo'n gechannelde boodschap onzin is, absoluut niet. Ik heb zelf ook vaak dingen, dat je dingen weet - of dat nou doorkrijgen is, ik weet het ook niet. Ja, ik weet niet, ik kan daar persoonlijk niet zoveel mee. Ik heb zoiets van: ik weet dat het bestaat, ik weet dat het kan. Maar ik heb dus gewoon zoiets van: nou, wat heb je hier? En wat kun je ermee? Ja, misschien wel wat meer wetenschappelijk, terwijl ik het niet wil doen. Maar ik heb zoiets van: nou, stel dat ik in een graancirkel zit, plop, ik krijg dat en dat en dat door. Stel dat het àllemaal klopt, dat het allemaal exact klopt: d'r is geen hond die je gelooft! Niet dat ik vind dat ze moeten geloven, maar wil je wat bereiken, wil je mensen wat aanbieden, dan doe je het anders. Dan zet je een instrument neer, een laptopje, en dan zeg je: kijk. Dan kun je het precies onderbouwen: zoals de antenne, de laptop, al die dingen, en je kun precies onderbouwen, onderschrijven, aantonen en bewijzen, hoe het werkt, dat het werkt en wat eruit komt, dat het klopt. Dan zegt iedereen: wauw, geweldig. Terwijl in feite de gechannelde boodschap hetzelfde resultaat heeft. Alleen als er een laptopje... als er techniek... dan geloven mensen het namelijk wel. Dus wil je wat bereiken, dan zul je wel genoodzaakt zijn om het op die manier te doen. Ik kan wel gaan zitten channelen, of weet ik veel wat, als ik dat zou kunnen... maar je komt er niet verder mee. Ja, in een bepaalde groep: die zal zeggen: wauw wauw, geweldig, leuk en aardig. Ik kan daar niks mee, snappie?"
Onderwerp
TM 6050 - De Tiende Planeet 
TM 6050 - De Tiende Planeet 
Beschrijving
De verteller hecht aan concrete aanwijzingen en logica; gechannelde boodschappen zeggen hem niets - die zijn volkomen oncontroleerbaar. Ook een kleitablet is betrouwbaarder, mits de vertaling correct is. Sitchin krijgt wat dat betreft veel kritiek van Assyriologen, maar de ophef sterkt te verteller in de gedachte dat Sitchin het bij het rechte eind heeft.
Bron
Interview met Robert Boerman te Oeken (gemeente Brummen) op 12 februari 2003
Commentaar
12 februari 2003
De Tiende Planeet
Naam Overig in Tekst
Sumerisch
Sumerisch
Sumerië
Sumerië
Zecharia Sitchin
Zecharia Sitchin
Pluto
Pluto
Assyriologen
Assyriologen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21