Hoofdtekst
De boze geest.
Was n boer mit ngrode knecht en n lutje knecht.
Lutje knecht was dei, dei t leste komen was, ook al har hai meer lengte as de ander.
Lutje knecht worde wat stil op ndag; hai begon aal minder te zegn.
Toun zee grode knecht: “Wat wordst ja stiekum de leste tied; kikst dr ook niks te fris uut; kon die wel wat scheeln.”
“Ja jong”, zee de ander, “As-toe must, wat ik s nachts mout, den zol die-t nait anders vergoan.”
“En wat is dr den?”
“s Nachts komp er n boze geest bie mie; dei hoalt mie van t berre of en den mout ik mit hom mit om kwoad te doun.”
“Zel die nait weer overkomen, wacht moar; ik zel die helpn.”
s Oavends goan de knechtn op berre. Lutje lig anders altied veur, moar nou gait e ruiln mit zien kameroad. Dei veur, hai achter.
Om twaalf uur komp er geschoefel deur t huus; n geest beweegt zok noar t sloapstee van de jonges. Hai gait veur t berre stoan en zeg teegn de grode knecht: “Kom jong, dr uut; moust mit.”
Knecht zegt: “Kenst mie nog meer verteln; dit is mien stee en hier blief ik lign.
” Toun gong de geest weer vot.
Ander dag stonden ze op; lutje knecht har zien nachtrust ook had en nou zol t wel doan weezn mit dat gespook.
Moar zo was t nait. Grode gait noar t land noar de baistn.
Hai denkt: “Wat bulkn dei daiern ja, net of ze nog gain vreetn had hebben.” De maid lopt dr ook bie te jankn.
Hai zeg: “Wat moutn dei koi-en, hest ze niks te vreetn geevn?”
“O jong”, zee ze, “ik gung vanmörnt noar t golf om stro aan de baistn te geevn en toun sprong dr n geest uut t stro. Hai greep mie aan en slingerde mie t golf in. k Heb moakt, dat k weg kwam, moar ik duur nait weer noar de schure.”
“Dat is n maal ding”, zee grode knecht, “den mout ik ja wel es noar de pestoor tou; anders blif dat ding in huus zitn.”
Hai gait noar de pestoor en vertelt, wat of er te doun is op de ploats van zien boer. Pestoor stuurt n kapeloan om mit de duvel of te reekn.
Kapeloan en Beernd Jan, zo haide de knecht, stapn op de schure of. Beernd is wel baange en kikt deur n gloebe; kapeloan dut deure oopn.
“O doe rooie soatansbanner”, ropt de geest teegn kapeloan, “doe bist mie te staark of” De kapeloan har rood hoar.
“Kom hier”, zee d kapeloan, “hier hest n emmer; schep door de zee mit leeg en kom den weer.”
Kapeloan greep n emmer; stödde de bodem dr uut mit n bezzemstoale en gaf Beernd de stoale. “Beernd”, zee hai, “hol de stoale schuun omhoog.”
Teegn de geest zee e: “En nou doe dr op mit de emmer.”
Duvel mos toun wel op de bezzemstoale zitn goan; Beernd en de kapeloan poezden teegn hom aan en zo verdween hai in de richtn van de zee.
En as ie goud lustern, kennen ie duvel aan de kust woater schepn heurn; hai stait door nog altied mit zien emmer.
Was n boer mit ngrode knecht en n lutje knecht.
Lutje knecht was dei, dei t leste komen was, ook al har hai meer lengte as de ander.
Lutje knecht worde wat stil op ndag; hai begon aal minder te zegn.
Toun zee grode knecht: “Wat wordst ja stiekum de leste tied; kikst dr ook niks te fris uut; kon die wel wat scheeln.”
“Ja jong”, zee de ander, “As-toe must, wat ik s nachts mout, den zol die-t nait anders vergoan.”
“En wat is dr den?”
“s Nachts komp er n boze geest bie mie; dei hoalt mie van t berre of en den mout ik mit hom mit om kwoad te doun.”
“Zel die nait weer overkomen, wacht moar; ik zel die helpn.”
s Oavends goan de knechtn op berre. Lutje lig anders altied veur, moar nou gait e ruiln mit zien kameroad. Dei veur, hai achter.
Om twaalf uur komp er geschoefel deur t huus; n geest beweegt zok noar t sloapstee van de jonges. Hai gait veur t berre stoan en zeg teegn de grode knecht: “Kom jong, dr uut; moust mit.”
Knecht zegt: “Kenst mie nog meer verteln; dit is mien stee en hier blief ik lign.
” Toun gong de geest weer vot.
Ander dag stonden ze op; lutje knecht har zien nachtrust ook had en nou zol t wel doan weezn mit dat gespook.
Moar zo was t nait. Grode gait noar t land noar de baistn.
Hai denkt: “Wat bulkn dei daiern ja, net of ze nog gain vreetn had hebben.” De maid lopt dr ook bie te jankn.
Hai zeg: “Wat moutn dei koi-en, hest ze niks te vreetn geevn?”
“O jong”, zee ze, “ik gung vanmörnt noar t golf om stro aan de baistn te geevn en toun sprong dr n geest uut t stro. Hai greep mie aan en slingerde mie t golf in. k Heb moakt, dat k weg kwam, moar ik duur nait weer noar de schure.”
“Dat is n maal ding”, zee grode knecht, “den mout ik ja wel es noar de pestoor tou; anders blif dat ding in huus zitn.”
Hai gait noar de pestoor en vertelt, wat of er te doun is op de ploats van zien boer. Pestoor stuurt n kapeloan om mit de duvel of te reekn.
Kapeloan en Beernd Jan, zo haide de knecht, stapn op de schure of. Beernd is wel baange en kikt deur n gloebe; kapeloan dut deure oopn.
“O doe rooie soatansbanner”, ropt de geest teegn kapeloan, “doe bist mie te staark of” De kapeloan har rood hoar.
“Kom hier”, zee d kapeloan, “hier hest n emmer; schep door de zee mit leeg en kom den weer.”
Kapeloan greep n emmer; stödde de bodem dr uut mit n bezzemstoale en gaf Beernd de stoale. “Beernd”, zee hai, “hol de stoale schuun omhoog.”
Teegn de geest zee e: “En nou doe dr op mit de emmer.”
Duvel mos toun wel op de bezzemstoale zitn goan; Beernd en de kapeloan poezden teegn hom aan en zo verdween hai in de richtn van de zee.
En as ie goud lustern, kennen ie duvel aan de kust woater schepn heurn; hai stait door nog altied mit zien emmer.
Onderwerp
SINSAG 0851 - Der Stiefel ohne Boden. 
SINSAG 0851 - Der Stiefel ohne Boden. 
ATh 1180
ATh 1180
AT 1180 - Catching Water in a Sieve
AT 1180 - Catching Water in a Sieve
Beschrijving
Duivel komt om middernacht bij kleine knecht en dwingt hem om kwaad te doen. Als grote knecht die kleine knecht helpt, niet mee wil gaan bedreigt de duivel de meid. Grote knecht roept hulp van pastoor in die kapelaan meestuurt. Zodra duivel de kapelaan ziet zegt hij dat zijn macht is gebroken. Duivel krijgt opdracht om met bodemloze emmer de zee leeg te scheppen.
Bron
Collectie Wever, verslag 159, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Beernd Jan
Beernd Jan
Beernd
Beernd
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21