Hoofdtekst
De koartspeulers.
Wazzen es n moal drei koartspeulers; ain smid, ain schounmoaker en n snieder.
Zai koarten altied, moar ook immer luip t op ruzie uut. Door was gain moal, of zai begonnen te haffeln.
Op n keer gait de deure oopn en door stapt duvel binnen. Dei zeg: “Ziezo, nou is t mooi genog west; nooit kennen ie rustig koarten; altied dat gescheld; t is ofloopn. Smid, doe gaist aan t smeden mit n stuk iezer en moakst door n haard stuk van. Schounmoaker, doe nemst dien leer en zetst n schou in mekoar, dei dr opliekt. En doe snieder, moakst n pak, dat nait uut mekoar te kriegn is. Over verloop van tied kom ik weer; as ik joen spuln stokn trekn ken, neem ik joe mit; as alles goud stief in mekoar zit, den binnen ie vrij.” Duvel gung vot.
En toun hadden ie moar zain van waarkn.
De smid sluig toch op’tiezer; hai muik et zo haard as t moar kon. En de schounmoaker was moar aan t ploggen; schou zol stevig zitn. Allaind de snieder dee niks.
De ander baidend porden hom op en zeden: “Vooruut, doe moust ook wat doun, anders goan wie dr aal drei-e aan.”
Snieder lachde wat en verrebde zok dr nait om
Smid huil hom wel es n keer n gloiend stuk iezer veur de kop en de schounmoaker prikde hom zo nou en den mit de plogelze in de kont om hom aan t waark te kriegn, moar niks huilp.
In t leste was de tied verstreekn en toun kwam duvel kiekn.
“Woor is dien iezer smid?”
Smid gaf hom zien waarkstuk en duvel drokde et zo in mekaor.
“Schounmoaker, dien schou?”
De schouster langde hom d schou aan en t ding wur inander kneepn. Zai harn er niks van moakt en wazzen verloorn.
“Snieder, wat hest doe doan?”
“Kom mit”, zee snieder, “wie goan eevn noar boetn, den zel ik t zain loatn.”
Zai goan mit heur baidend noar boetn en door ....... door let de snieder ain flinke scheet waaien.
“Kiek”, zee snieder, “sloa door moar ain knup in.”
Dat kon duvel ja nait en hai droop of.
Moar soms kennen ie dr nog wat van zain.
Mit n dwarrelwind (= wervelwind). Den dwarrelt de scheet weer omhoog en de duvel zit dr achter heer om er n knup in te kriegn.
t Zel hom wel nooit lukn.
Wazzen es n moal drei koartspeulers; ain smid, ain schounmoaker en n snieder.
Zai koarten altied, moar ook immer luip t op ruzie uut. Door was gain moal, of zai begonnen te haffeln.
Op n keer gait de deure oopn en door stapt duvel binnen. Dei zeg: “Ziezo, nou is t mooi genog west; nooit kennen ie rustig koarten; altied dat gescheld; t is ofloopn. Smid, doe gaist aan t smeden mit n stuk iezer en moakst door n haard stuk van. Schounmoaker, doe nemst dien leer en zetst n schou in mekoar, dei dr opliekt. En doe snieder, moakst n pak, dat nait uut mekoar te kriegn is. Over verloop van tied kom ik weer; as ik joen spuln stokn trekn ken, neem ik joe mit; as alles goud stief in mekoar zit, den binnen ie vrij.” Duvel gung vot.
En toun hadden ie moar zain van waarkn.
De smid sluig toch op’tiezer; hai muik et zo haard as t moar kon. En de schounmoaker was moar aan t ploggen; schou zol stevig zitn. Allaind de snieder dee niks.
De ander baidend porden hom op en zeden: “Vooruut, doe moust ook wat doun, anders goan wie dr aal drei-e aan.”
Snieder lachde wat en verrebde zok dr nait om
Smid huil hom wel es n keer n gloiend stuk iezer veur de kop en de schounmoaker prikde hom zo nou en den mit de plogelze in de kont om hom aan t waark te kriegn, moar niks huilp.
In t leste was de tied verstreekn en toun kwam duvel kiekn.
“Woor is dien iezer smid?”
Smid gaf hom zien waarkstuk en duvel drokde et zo in mekaor.
“Schounmoaker, dien schou?”
De schouster langde hom d schou aan en t ding wur inander kneepn. Zai harn er niks van moakt en wazzen verloorn.
“Snieder, wat hest doe doan?”
“Kom mit”, zee snieder, “wie goan eevn noar boetn, den zel ik t zain loatn.”
Zai goan mit heur baidend noar boetn en door ....... door let de snieder ain flinke scheet waaien.
“Kiek”, zee snieder, “sloa door moar ain knup in.”
Dat kon duvel ja nait en hai droop of.
Moar soms kennen ie dr nog wat van zain.
Mit n dwarrelwind (= wervelwind). Den dwarrelt de scheet weer omhoog en de duvel zit dr achter heer om er n knup in te kriegn.
t Zel hom wel nooit lukn.
Onderwerp
AT 1176 - Catching a Man's Broken Wind   
ATU 1176 - Catching a Man’s Broken Wind.   
Beschrijving
Kaartende smid, schoenmaker en kleermaker krijgen van duivel elk een opdracht iets te maken dat de duivel niet stuk kan krijgen, anders worden ze meegenomen. Smid en schoenmaker gaan aan het werk, kleermaker doet niets. Als de duivel terugkomt maakt hij het werk van smid en schoenmaker moeiteloos kapot. De kleermaker laat een scheet en vraagt de duivel daar een knoop in te leggen, wat niet lukt.
Bron
Collectie Wever, verslag 159, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)
Motief
M210 - Bargain with devil.   
G303.16.19.3 - One is freed if he can set a task the devil cannot perform.   
H1023.13 - Task: catching a man’s broken wind.   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
