Hoofdtekst
Dwergen
Een vrouw uit Grauw was eens op een marktdag naar Hulst gegaan. Nadat ze een tijdje door de straten gewandeld had, veranderde alles voor haar oogen, en ze zag groote prachtige winkels, en overal onbekende gezichten; ze werd er gansch beduusd van. En zoo liep ze uren rond zonder de poorten van het stadje, waarvan ze elken steen kende, te kunnen vinden.
Doodmoe laat ze zich eindelijk op een stoep 1) neervallen, en ja, toen was ze weer terug, en in een ommezien de poort uit.
1) Gaan zitten. Een probaat middel om zich aan den invloed van den elf te onttrekken. .
Een vrouw uit Grauw was eens op een marktdag naar Hulst gegaan. Nadat ze een tijdje door de straten gewandeld had, veranderde alles voor haar oogen, en ze zag groote prachtige winkels, en overal onbekende gezichten; ze werd er gansch beduusd van. En zoo liep ze uren rond zonder de poorten van het stadje, waarvan ze elken steen kende, te kunnen vinden.
Doodmoe laat ze zich eindelijk op een stoep 1) neervallen, en ja, toen was ze weer terug, en in een ommezien de poort uit.
1) Gaan zitten. Een probaat middel om zich aan den invloed van den elf te onttrekken. .
Onderwerp
SINSAG 0171 - Alf lässt einen irregehen. 
SINSAG 0171 - Alf lässt einen irregehen. 
Beschrijving
Een vrouw is op de marktdag te Hulst en na een tijdje verandert alles voor haar ogen, zodat ze geen straat meer herkend; tenslotte gaat ze doodmoe ergens zitten en weet dan ineens alles weer.
Bron
J.R.W. en M. Sinninghe: Zeeuwsch sagenboek. Zutphen 1933, p. 17-18
Commentaar
voor 1910
Alf lässt einen irregehen.
L.M. de Keyser, in: Amsterdammer 1910, N° 1731
Naam Locatie in Tekst
Grauw
Grauw
Hulst
Hulst
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20