Hoofdtekst
De menschen en de zee
In Namen daar weunde -n 'nen boer in die aai op zien 'of 'nen stêênput. Zijnen jongen mocht 's water gaan putten, in ij'aalden mee den aker 'nen levenden jèrik 1) boven. IJ verschrokt-er van in ij gong et aan zijn vader vertellen.
Die kwam ôôk 's kijken, in ij proefde-n 's van 't water, in 't was êêlegans zout. Den boer vertelden 't aan gêêmens in ij verkocht zijn land in ij gong mee zijn 'uisouwen in de Stad 2) weunen.
A' den nieven eigenjèr 'n tijdsjen op die stee weunde-n mocht zijnen jongen ook 's water putten in die vong ôôk 'nen jèrik. Den jèrik begost te praten in ij zee:
De polder van Namen zal vergaan,
't Durpken van Namen zal blijven bestaan.
Den jongen verschrok zoo dat ij den jèrik trug in de stêênput liet vallen, in ij liep in 'uis om 't te gaan vertellen, maar daar was gêêmens die of 't geloofde-n.
Toch is 't uitgekommen, want de polder van Namen is vergaan in de mensen zijn naar de Kouter gaan weunen, in dat 'êêt nog Nieuwe-Namen. In de klok uit den toren van Namen die 'ang nog altijd in den toren op de Grouw, in die keu-je nog iederen dag 'ôôren luien.
1. Haring. 2. Hulst.
In Namen daar weunde -n 'nen boer in die aai op zien 'of 'nen stêênput. Zijnen jongen mocht 's water gaan putten, in ij'aalden mee den aker 'nen levenden jèrik 1) boven. IJ verschrokt-er van in ij gong et aan zijn vader vertellen.
Die kwam ôôk 's kijken, in ij proefde-n 's van 't water, in 't was êêlegans zout. Den boer vertelden 't aan gêêmens in ij verkocht zijn land in ij gong mee zijn 'uisouwen in de Stad 2) weunen.
A' den nieven eigenjèr 'n tijdsjen op die stee weunde-n mocht zijnen jongen ook 's water putten in die vong ôôk 'nen jèrik. Den jèrik begost te praten in ij zee:
De polder van Namen zal vergaan,
't Durpken van Namen zal blijven bestaan.
Den jongen verschrok zoo dat ij den jèrik trug in de stêênput liet vallen, in ij liep in 'uis om 't te gaan vertellen, maar daar was gêêmens die of 't geloofde-n.
Toch is 't uitgekommen, want de polder van Namen is vergaan in de mensen zijn naar de Kouter gaan weunen, in dat 'êêt nog Nieuwe-Namen. In de klok uit den toren van Namen die 'ang nog altijd in den toren op de Grouw, in die keu-je nog iederen dag 'ôôren luien.
1. Haring. 2. Hulst.
Onderwerp
SINSAG 1173 - Der Hering im Brunnen (Graben)   
Beschrijving
Boer verkoopt in stilte zijn land als in het putwater een levende haring zit en het water zout is. De haring die later weer in het putwater zit kan spreken en voorspelt dat de polder Namen zal vergaan, maar dat de naam Namen zal blijven bestaan. Niemand gelooft de jongen, maar alles is uitgekomen.
Bron
J.R.W. en M. Sinninghe: Zeeuwsch sagenboek. Zutphen 1933, p. 266-267
Commentaar
Der Hering im Brunnen (Graben)
Naam Overig in Tekst
Nieuwe-Namen   
Naam Locatie in Tekst
Namen   
Kouter   
Grouw   
Stad   
Hulst   
Plaats van Handelen
Mieuw-Namen   
Kloekenummer in tekst
I144a   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
