Hoofdtekst
Bergambacht, 7 maart 1994, 22.45 uur
Maandagavond 7 maart 1994 rond 22.45 uur kom ik over de provinciale weg uit Gouda rijden en moet wachten voor een stoplicht. De bedoeling is dat ik linksaf sla richting Schoonhoven (N210). Het kruispunt waar ik sta ligt circa anderhalve kilometer van de rivier de Lek. De weg daarheen loopt licht gebogen naar de dijk waar een autoveerdienst is. Het is vrij helder weer en droog. Er is nagenoeg geen wind.
Ongeveer bij het autoveer zie ik een pulserend, fel wit licht met blauwige rand. Mijn eerste gedachte is dat er een politieauto op de dijk staat en er misschien een ongeluk is gebeurd. Op hetzelfde moment gaat dit pulserende licht verticaal de lucht in. Op die afstand lijkt 't ook zo groot als een politiezwaailicht, de kleur is veel witter en feller. Als ik het licht op zie stijgen denk ik: krijg nou wat!
Het stoplicht wordt groen en ik rij nu rechtdoor in plaats van linksaf. Er is geen ander verkeer op die weg.
Het pulserende licht komt nu (door de bocht in de weg) recht op me af en passeert rechts in de lucht mijn auto. Ik rij bijna van de weg en het duurt even voor ik besef wat er gebeurt. Ik keer mijn auto snel bij een restaurant. De oprit is daar breed en dus kan ik er snel draaien. In die tijd komt het licht (nu links van de weg) weer langs me heen. Het licht verandert niet. Alleen de grootte verandert, afhankelijk van de afstand. (Er is dus geen voor- of achterkant, is mijn gedachte.) Ik kijk om en zie het licht stoppen. Plaatsbepaling (op de dijk? boven de Lek?) is nu moeilijk. Het licht komt weer terug en lijkt steeds dezelfde route te volgen. Mijn gedachte is* dat het geen helikopter met zoeklichten kan zijn. Dan zou die al een nieuw type zoeklicht moeten hebben dat ik niet ken, maar de verplaatsing gaat ook zo snel en plotseling.
Ik rij nu snel naar een parkeerplaats voor vrachtwagens. Het licht is alweer een keer op en neer geweest. Ik sta tussen de bomen van de parkeerplaats mijn auto te keren als het licht, vlak boven me, langzaam vliegt en even stilhangt. De bomen bewegen niet. Ook vielen me (dit bedenk ik achteraf) geen sterke schaduwen op. (Hier krijg ik het gevoel, zeer subjectief dat er 'iets' naar me kijkt - want waarom stopt het licht nu?) Ik kan gewoon in het licht kijken zonder verblind te worden. Toch is het fel licht. Het lijkt nu circa vijftig centimeter [doorsnee] groot. Zou het radioactief zijn?, denk ik, of is 't toch een vreemde variant op een bolbliksem?
Intussen vliegt het licht weer richting dijk en rij ik ook weer die kant op. Ik ben nog geen honderd meter ver of het licht stopt, [later toegevoegde opmerking: 'het is hier niet goed omschreven. Het licht komt alweer terug vanaf de dijk als het stopt'] (En ik ook, midden op de weg.) Het licht hangt nu stil boven me. Om het licht te zien (ik denk net vijftig meter van me vandaan) moet ik heel ver over m'n autostuur buigen en nagenoeg recht omhoog kijken.
Het licht gaat, nu langzamer, weer verder. Ik bedenk nu dat ik naar de dijk ga rijden, daar de auto stilzet op de plek waarvan ik denk dat het licht steeds overvliegt en dat ik nu uit de auto zal stappen. (Is er dan geluid te horen?, is hierbij m'n gedachte.)
Er komt nu een auto vanaf de dijk die me passeert. Ik rij de dijk op, zet mijn auto stil en zie het licht nu in de verte. Het is voorbij het kruispunt. Het lijkt stil te hangen. Het is me ook niet meer gepasseerd in de tijd dat ik naar de dijk reed. Opeens is het licht weg. (Lost 't op? Of vliegt 't ineens snel weg?, is mijn gedachte. Waarom ben ik bij de eerste waarneming niet zo snel mogelijk uit de auto gestapt?, verwijt ik mezelf.) Ik keer de auto en zie het autoveer overvaren. De tijd, denk ik opeens, hoe laat? Het is een paar minuten over elf (n.m.).
Thuis maak ik direct aantekeningen (waar dit verslag een uitwerking van is).
De volgende dag heb ik de politie in Schoonhoven gebeld om te vragen of er nog meer mensen een lichtverschijnsel hebben gezien (nee, de dienstdoende agent maakt wel een aantekening). Ik begin aan mezelf te twijfelen.
Opeens schiet me de pont te binnen. Ik bel woensdagavond (9 maart) de kapitein van de pont: 'Jazeker, ook licht gezien' (zelfde omschrijving, hing stil). 'Ik,' zo vervolgt hij, 'zag 't vanuit
mijn auto toen ik naar huis ging. Het leek een sterke, knipperende halogeenlamp op een hoge hijskraan.' Later realiseerde ik me dat de pont nog dienstdeed tijdens mijn waarneming. Dus het licht is later, hoogstwaarschijnlijk, weer teruggekomen.
De volgende ochtend en avond ben ik teruggeweest naar de plek van de waarneming, 's Ochtends wilde ik de omgeving goed zien, maar het was te mistig, 's Avonds heb ik van 22.40 tot 23.20 uur de plek geobserveerd: geen licht. Later heb ik de omgeving goed bekeken. Ik dacht aanvankelijk dat het licht het traject van een pas aangelegde waterleidingbuis volgde (daarom dacht de pontkapitein aan een hijskraan, maar er stond tijdens de waarneming geen hijskraan), het licht volgde het traject echter maar gedeeltelijk.
* Alle gedachten die genoemd worden zijn van dat moment (voetnoot van melder).
(Marcel Hulspas: UFO! De Ufo-rage in Nederland. Amsterdam 1997, p.167-170.)
Maandagavond 7 maart 1994 rond 22.45 uur kom ik over de provinciale weg uit Gouda rijden en moet wachten voor een stoplicht. De bedoeling is dat ik linksaf sla richting Schoonhoven (N210). Het kruispunt waar ik sta ligt circa anderhalve kilometer van de rivier de Lek. De weg daarheen loopt licht gebogen naar de dijk waar een autoveerdienst is. Het is vrij helder weer en droog. Er is nagenoeg geen wind.
Ongeveer bij het autoveer zie ik een pulserend, fel wit licht met blauwige rand. Mijn eerste gedachte is dat er een politieauto op de dijk staat en er misschien een ongeluk is gebeurd. Op hetzelfde moment gaat dit pulserende licht verticaal de lucht in. Op die afstand lijkt 't ook zo groot als een politiezwaailicht, de kleur is veel witter en feller. Als ik het licht op zie stijgen denk ik: krijg nou wat!
Het stoplicht wordt groen en ik rij nu rechtdoor in plaats van linksaf. Er is geen ander verkeer op die weg.
Het pulserende licht komt nu (door de bocht in de weg) recht op me af en passeert rechts in de lucht mijn auto. Ik rij bijna van de weg en het duurt even voor ik besef wat er gebeurt. Ik keer mijn auto snel bij een restaurant. De oprit is daar breed en dus kan ik er snel draaien. In die tijd komt het licht (nu links van de weg) weer langs me heen. Het licht verandert niet. Alleen de grootte verandert, afhankelijk van de afstand. (Er is dus geen voor- of achterkant, is mijn gedachte.) Ik kijk om en zie het licht stoppen. Plaatsbepaling (op de dijk? boven de Lek?) is nu moeilijk. Het licht komt weer terug en lijkt steeds dezelfde route te volgen. Mijn gedachte is* dat het geen helikopter met zoeklichten kan zijn. Dan zou die al een nieuw type zoeklicht moeten hebben dat ik niet ken, maar de verplaatsing gaat ook zo snel en plotseling.
Ik rij nu snel naar een parkeerplaats voor vrachtwagens. Het licht is alweer een keer op en neer geweest. Ik sta tussen de bomen van de parkeerplaats mijn auto te keren als het licht, vlak boven me, langzaam vliegt en even stilhangt. De bomen bewegen niet. Ook vielen me (dit bedenk ik achteraf) geen sterke schaduwen op. (Hier krijg ik het gevoel, zeer subjectief dat er 'iets' naar me kijkt - want waarom stopt het licht nu?) Ik kan gewoon in het licht kijken zonder verblind te worden. Toch is het fel licht. Het lijkt nu circa vijftig centimeter [doorsnee] groot. Zou het radioactief zijn?, denk ik, of is 't toch een vreemde variant op een bolbliksem?
Intussen vliegt het licht weer richting dijk en rij ik ook weer die kant op. Ik ben nog geen honderd meter ver of het licht stopt, [later toegevoegde opmerking: 'het is hier niet goed omschreven. Het licht komt alweer terug vanaf de dijk als het stopt'] (En ik ook, midden op de weg.) Het licht hangt nu stil boven me. Om het licht te zien (ik denk net vijftig meter van me vandaan) moet ik heel ver over m'n autostuur buigen en nagenoeg recht omhoog kijken.
Het licht gaat, nu langzamer, weer verder. Ik bedenk nu dat ik naar de dijk ga rijden, daar de auto stilzet op de plek waarvan ik denk dat het licht steeds overvliegt en dat ik nu uit de auto zal stappen. (Is er dan geluid te horen?, is hierbij m'n gedachte.)
Er komt nu een auto vanaf de dijk die me passeert. Ik rij de dijk op, zet mijn auto stil en zie het licht nu in de verte. Het is voorbij het kruispunt. Het lijkt stil te hangen. Het is me ook niet meer gepasseerd in de tijd dat ik naar de dijk reed. Opeens is het licht weg. (Lost 't op? Of vliegt 't ineens snel weg?, is mijn gedachte. Waarom ben ik bij de eerste waarneming niet zo snel mogelijk uit de auto gestapt?, verwijt ik mezelf.) Ik keer de auto en zie het autoveer overvaren. De tijd, denk ik opeens, hoe laat? Het is een paar minuten over elf (n.m.).
Thuis maak ik direct aantekeningen (waar dit verslag een uitwerking van is).
De volgende dag heb ik de politie in Schoonhoven gebeld om te vragen of er nog meer mensen een lichtverschijnsel hebben gezien (nee, de dienstdoende agent maakt wel een aantekening). Ik begin aan mezelf te twijfelen.
Opeens schiet me de pont te binnen. Ik bel woensdagavond (9 maart) de kapitein van de pont: 'Jazeker, ook licht gezien' (zelfde omschrijving, hing stil). 'Ik,' zo vervolgt hij, 'zag 't vanuit
mijn auto toen ik naar huis ging. Het leek een sterke, knipperende halogeenlamp op een hoge hijskraan.' Later realiseerde ik me dat de pont nog dienstdeed tijdens mijn waarneming. Dus het licht is later, hoogstwaarschijnlijk, weer teruggekomen.
De volgende ochtend en avond ben ik teruggeweest naar de plek van de waarneming, 's Ochtends wilde ik de omgeving goed zien, maar het was te mistig, 's Avonds heb ik van 22.40 tot 23.20 uur de plek geobserveerd: geen licht. Later heb ik de omgeving goed bekeken. Ik dacht aanvankelijk dat het licht het traject van een pas aangelegde waterleidingbuis volgde (daarom dacht de pontkapitein aan een hijskraan, maar er stond tijdens de waarneming geen hijskraan), het licht volgde het traject echter maar gedeeltelijk.
* Alle gedachten die genoemd worden zijn van dat moment (voetnoot van melder).
(Marcel Hulspas: UFO! De Ufo-rage in Nederland. Amsterdam 1997, p.167-170.)
Onderwerp
BRUN 08100 - The Landed Martians 
BRUN 08100 - The Landed Martians 
Beschrijving
Een man neemt 's nachts vanuit de auto een ufo waar. De ufo blijft steeds in de buurt van zijn auto vliegen en lijkt hem in de gaten te houden. Het betreft een fel, pulserend halogeen-achtig licht, dat niet groter is dan een voetbal. De waarneming is helder en langdurig. Later blijkt de politie geen andere meldingen te hebben binnengekregen. Maar de kapitein van het autoveer vlakbij heeft het licht later die nacht ook waargenomen.
Bron
Marcel Hulspas: UFO! De Ufo-rage in Nederland. Amsterdam 1997, p.167-170.
Commentaar
7 maart 1994
De verteller wordt in het boek geanonymiseerd tot "de heer T.V." Het verhaal staat opgenomen in het hoofdstuk over "De betere UFO".
The Landed Martians
Naam Overig in Tekst
N210
N210
Naam Locatie in Tekst
Bergambacht
Bergambacht
Gouda
Gouda
Schoonhoven
Schoonhoven
Lek
Lek
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20