OVER0232

Den apotheker Gideon d' Assigny vertelde mij hoe hij met sijn bruydt al verlooft zijnde, buyten in geselschap op een wooning met haer was, daer sij malkanderen oock uyr sette om 's nachts bijeen te koomen, 'twelck misluckte. R. 'Hoe quam dat bij?' R. 'Die anderen prijen, dit merckende, speelde mij hondert parten en namen de bruydt met haer achten en leyden se op een kermisbedde in de middel. lck was soo furieux dat ick evenwel in 't duyster nae boven toe liep en tasten d'één voor en de ander naer, soo suster als nichten en moeyen, den eenen bruy soo wel als d'andere. Maer ick kost wel voelen doe ick mijn bruydt bij 't been hadde.' R. Je had se misschien meer op die plaets gevoelt?' R. Warachtig niet.' R. Hoe duyvel was 't dan mogelijck te weten in 't duyster?' R. 'Doe ick bij haer quam kreeg ick noch een soen toe. Maer het beste noch van allen was dat ick des anderendaegs niemandt hadde aengeraeckt, want yder seyde met even statige trony: 't Is goedt dat hij mij niet gevonden heeft, ick kroop weg.' R. 'Soo dee ick oock etc.'

Een verloofd stel was eens op bezoek bij een gezelschap. 's Nachts namen de vrouwen de bruid mee en ze verstopten zich in het donker. De bruidegom ging tastend op zoek naar zijn vrouw, en kon haar vinden doordat zij hem een zoen gaf toen hij haar beet had. De volgende dag deed iedereen alsof zij niet waren aangeraakt door de man: ze waren zogenaamd allemaal weggekropen.

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991

Derde kwart zeventiende eeuw

Gideon d'Assigny    Gideon d'Assigny   

2013-03-01 14:46:20