Hoofdtekst
'Den oorlog te volgen', seyde Benjamin tegens een genereus vendrig, 'is een afgrijsselijck ding. Neemt een reys dat ghij geschooten wierdt, daer soudt ghij sonder graf, sonder kist, sonder doodkleedt en sonder begraeffenis, als een hond blijven leggen.' R. 'Ick soude vrij soowel daeraen wesen als ghij, soo ghij op uw bedt quamt te sterven. Want het graf soude wesen de aerde, daer ick levend op gestreden hadde, de kist mijn bebloede klederen, daer ick in geschooten was, mijn doodkleed is mijn vendel, want dat souw niemand krijgen bij mijn levende en mijn begraeffenis bestaet in de zielen van sooveel vroome soldaeten, die mij vrijwillig in soo genereusen dood volgen.'
Beschrijving
Een vaandeldrager legt uit waarom sterven in de oorlog niet zo erg is als het lijkt: de aarde zou zijn graf zijn, zijn bebloede kleren zijn kist, zijn vaandel het doodskleed en zijn begrafenis[stoet] de zielen van de vrome soldaten die hem in de dood gevolgd zijn.
Bron
Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991
Commentaar
Derde kwart zeventiende eeuw
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20