Hoofdtekst
De bron die nooit bevriest
Neeltje uit Dalfsen, een 'deerntien', had een jaar lang gediend in één van de buurtschappen onder aan de Lemelerberg. Het was normaal dat ze aan het eind van het jaar vrijaf zou krijgen om te spinnen en te weven. Op Oudejaarsdag ging het Sallands meisje dan ook richting Dalfsen. De boer had nog zo gezegd dat zij om de berg heen moest gaan. Toch nam zij de kortste weg om op tijd op 'teufeltjesaovond' aan te komen. Maar op nieuwjaarsdag was Neeltje nog niet aangekomen in Dalfsen. Eén van haar broers ging daarop naar het buurtschap de Regge. Er werd een zoekactie op touw gezet met verschillende boerenzonen. Omdat het licht gesneeuwd had waren er sporen van een wolf te zien op de Lemelerberg. Later vonden de mannen een lange geul waardoor de wolf Neeltje bleek te hebben meegesleurd en bloedvlekken van het meisje. De wolf werd opgespoord en neergeschoten, maar het meisje werd niet gevonden. Op de plek van het bloed van Neeltje ontsprongen enkele bronnen die men de 'Neeltjesplassen' noemde. Ook werden de kuilen 'Wolfskuilen' genoemd (*). In de winter zouden deze nooit bevriezen.
(*). Wolfskuilen zijn in feite diepe en steil gegraven vangkuilen en hebben hier niets mee te maken.
Bron:
1. Overijsselsche Almanak voor Oudheid en Letteren, 1839. - p.(?)
2. Persbericht Streek VVV, 1979
3. Volksverhalen uit Overijssel/ A. Buter, 1981. - p. 88 en 95
Neeltje uit Dalfsen, een 'deerntien', had een jaar lang gediend in één van de buurtschappen onder aan de Lemelerberg. Het was normaal dat ze aan het eind van het jaar vrijaf zou krijgen om te spinnen en te weven. Op Oudejaarsdag ging het Sallands meisje dan ook richting Dalfsen. De boer had nog zo gezegd dat zij om de berg heen moest gaan. Toch nam zij de kortste weg om op tijd op 'teufeltjesaovond' aan te komen. Maar op nieuwjaarsdag was Neeltje nog niet aangekomen in Dalfsen. Eén van haar broers ging daarop naar het buurtschap de Regge. Er werd een zoekactie op touw gezet met verschillende boerenzonen. Omdat het licht gesneeuwd had waren er sporen van een wolf te zien op de Lemelerberg. Later vonden de mannen een lange geul waardoor de wolf Neeltje bleek te hebben meegesleurd en bloedvlekken van het meisje. De wolf werd opgespoord en neergeschoten, maar het meisje werd niet gevonden. Op de plek van het bloed van Neeltje ontsprongen enkele bronnen die men de 'Neeltjesplassen' noemde. Ook werden de kuilen 'Wolfskuilen' genoemd (*). In de winter zouden deze nooit bevriezen.
(*). Wolfskuilen zijn in feite diepe en steil gegraven vangkuilen en hebben hier niets mee te maken.
Bron:
1. Overijsselsche Almanak voor Oudheid en Letteren, 1839. - p.(?)
2. Persbericht Streek VVV, 1979
3. Volksverhalen uit Overijssel/ A. Buter, 1981. - p. 88 en 95
Beschrijving
Neeltje ging op oudejaarsdag naar Dalfsen en liep ondanks een waarschuwing niet om, maar over de Lemelerberg heen. De volgende dag was zij nog niet aangekomen en er werd een zoekactie op touw gezet. In de sneeuw waren sporen van een wolf te zien, en even later vond men een geul waar de wolf het meisje door had meegesleurd met bloedvlekken erin. De wolf is gevonden en werd neergeschoten, maar Neeltje is nooit gevonden. Bronnen die op de plek van het bloed ontstonden heten de Neeltjesplassen en de kuilen heten de Wolfskuilen. Deze kuilen zouden nooit bevriezen.
Bron
Per email toegezonden door R.A. Koman op 29 juni 2004.
Commentaar
29 juni 2004
Naam Overig in Tekst
Neeltje   
Lemelerberg   
Sallands   
Regge   
Neeltjesplassen   
Wolfskuilen   
Overijsselsche Almanak voor Oudheid en Letteren   
Volksverhalen uit Overijssel   
Naam Locatie in Tekst
Dalfsen   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
