DEVOOYS049

Exempel. Alsoe men leest een exempel dat ghesciede in dat opperste huus vander sateroeysen ordenne. In dat huus dat men heet carthusen, daer was een moenc, die levede in grooter oetmoedichede van ghehoersamheiden onder den wille gods ende onder sinen gheesteliken vader den prioer, die sijn overste was van desen moenc. Wat desen moenc bevolen waert, dat dede hi soe blidelike ende soe ghehoersamlike, want alle sijn herte was omme in alle dinghen ghehoersam te sine, ende was hen lieden alle een spiegel van ghehoersamheiden. Watmen van hem ghedaen wilde hebben, daer in was hi altoes ghehoersam. Het ghesciede dat dese moenc quam van live ter doot, ende hi waert begraven int cloester. Daer begraven wesende soe dede god soe sonderlinghe groote wonderlike miraculen met hem, want alle die te sinen grave quamen, wat onghemac oft wat siecheiden dat si hadden, si worden daer of verlost. Alsoe groote wonderlike miraculen wrochte god met hem na sijnder doot, ende om dat soe menich mensche daer ghehulpen waert die daer quamen tot sinen grave, soe hadde dat cloester soe grooten overloep van lieden, beide vanden sieken die daer quamen, ende oec vanden ghenen die niet siec en waren, maer meer om te siene daer quamen, soe dat grooten overloep hadde vanden lieden, waer bi dat die broeders die daer waren gode niet dienen en mochten in alsulcker rusten als si gherne ghedaen hadden, daer af si hen zeere beclageden. Die prioer dit siende, ende horende dese onraste van desen heden die daer quamen, ende merckede dat sine gheestelike kindere gode niet dienen en mochten met rusten, alsoe als si gheerne ghedaen hadden, doe ghinc die prioer op een tijt totten grave van desen moenc die soe ghehoersam gheweest hadde in sijn leven, ende seide tot hem: „Ja, sone, seide hi, du sijts nu in rusten ende du doets ons dese groote onruste, maer alsoe niet sone, alsoe en saelt niet gaen, want wij souden gherne comen tot dier rusten daer du sijts, ende daer omme sone, du hebs mi altoes in desen leven ghehoersam gheweest, soe bevele ic di inder cracht der heilegher ghehoersamheit, dattu nemmermeer miraculen en doest, dat wij gode dienen moghen in rasten. Ende daer mede du ghecomen sijs ter grooter rasten, daer mede souden wij oec gherne daer comen". Het was een wonderlijc dinc: van dier tijt voert soe en dece dese moenc niet meer miraculen, wie datter oec quam tot sinen grave, ende dit was een wonderlijc dinc dat die ghene die int euweghe leven was, noch ghehoersam was den ghenen die op eertrike was. Maer hier in mach elc mensche wel mercken die groote cracht van der ghehoersamheit.

Er was een monnik die aan iedereen gehoorzaamde. Toen hij overleed werd hij in het klooster begraven. Het graf verrichte wonderen, zodat de zieken weer beter werden. Hierdoor gingen er veel mensen naar het klooster, maar door de grote toeloop konden de andere monniken niet genoeg rusten. Daarom gaf de prior opdracht aan het graf geen wonderen meer te verrichten zodat het klooster en vooral de monniken weer tot rust zouden komen. En gehoorzaam als die monnik altijd was werd er vanaf die dag geen wonder meer verricht.

De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle 1953, pagina 34-35

God    God   

2013-03-01 14:46:20