Hoofdtekst
VI—XII. VELE SCONE EXEMPELEN.
Uit een Spieghel der Biechten
Wij lesen dat een maghet was, die wtnemende scoen was van ogen en van aensichte. Het gesciede dat si op een tijt ontmoette enen mechtigen ridder, ende mids haer onbehoetheit wert si hem aensiende ende hi haer weder. Ende het geviel dat hi alsoe bevaen wert met minnen van dien aensien, dat hi niet gherusten en conste, ende hi sant boden dat si te hem wilde comen. Ende doen si vernam sijn begerte, wat hi wilde, soe peysde si dat si suverheit houden wilde, ende ghinc in een cloester ende wert nonne. Ende doen de ridder dat hoirde, wert hi noch meer becoort, ende ontbootse een werf ende anderwerf dat si te hem comen wilde. Ende doen si niet comen en wilde, soe sant hi ten lesten vele van sinen knapen, ende beval hem, en woudesi niet gherne comen, dat sise dan met crachte wten cloester, namen. Die gesellen quameu toter maghet int cloester, ende woudense emmer met hen leiden. Doen batsi hen goedertierlic ende begherde te weten waer om dat haer here aldus verscoven was op haer. Si antwoirden: : „Dat doet u claer aenscijn ende u scone ogen, die hem zere genuegen, want hi niet genisten en can, hi en siet u". Doen seide de maget: „Es dat waer, so beyt hier een luttel. Ic sal saen weder comen". Ende si ghinc in haer camere, ende stack beyde haer ooghen wt; ende si gaf die des ridders knechten, ende seide: „Draghet uwen here dat hi soe zeere begheert heeft". Si hadde liever haer vleesschelike oghen te verliesen dan haer suverheit.
Uit een Spieghel der Biechten
Wij lesen dat een maghet was, die wtnemende scoen was van ogen en van aensichte. Het gesciede dat si op een tijt ontmoette enen mechtigen ridder, ende mids haer onbehoetheit wert si hem aensiende ende hi haer weder. Ende het geviel dat hi alsoe bevaen wert met minnen van dien aensien, dat hi niet gherusten en conste, ende hi sant boden dat si te hem wilde comen. Ende doen si vernam sijn begerte, wat hi wilde, soe peysde si dat si suverheit houden wilde, ende ghinc in een cloester ende wert nonne. Ende doen de ridder dat hoirde, wert hi noch meer becoort, ende ontbootse een werf ende anderwerf dat si te hem comen wilde. Ende doen si niet comen en wilde, soe sant hi ten lesten vele van sinen knapen, ende beval hem, en woudesi niet gherne comen, dat sise dan met crachte wten cloester, namen. Die gesellen quameu toter maghet int cloester, ende woudense emmer met hen leiden. Doen batsi hen goedertierlic ende begherde te weten waer om dat haer here aldus verscoven was op haer. Si antwoirden: : „Dat doet u claer aenscijn ende u scone ogen, die hem zere genuegen, want hi niet genisten en can, hi en siet u". Doen seide de maget: „Es dat waer, so beyt hier een luttel. Ic sal saen weder comen". Ende si ghinc in haer camere, ende stack beyde haer ooghen wt; ende si gaf die des ridders knechten, ende seide: „Draghet uwen here dat hi soe zeere begheert heeft". Si hadde liever haer vleesschelike oghen te verliesen dan haer suverheit.
Beschrijving
Een maagd die van uiterlijk heel mooi was. Zij ontmoette een machtige ridder en hij werd direct verliefd op haar. Toen ze zijn begeerte door had, wilde ze haar zuiverheid bewaren en ging in het klooster, waar ze non werd. Toen hij dat hoorde wilde hij haar met geweld uit het klooster halen. Een bode zei haar dat de ridder wilde dat zij hem zou aanschouwen. Ze liep naar haar cel stak haar ogen uit en gaf die aan de bode. Zij verloor liever haar ogen dan haar zuiverheid.
Bron
De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle 1953, pagina 60
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20