Hoofdtekst
In Breukelen stierf een oude vrouw, maar na haar dood
kon ze bijkans uit huis niet scheiden. Ze bleef dwalen door
kamer en keuken, en zag de dingen aan, die het leven
toebehoorden. Doch in den nacht moest ze wel wijken, en
ze schreed naar de deur, waar zij de grendelen terugschoof.
"Kroe — kroe —" klonk 't roestig geluid.
De kleindochter fing naar de deur.
"Ik heb de grendelen toch wel gesloten?" dacht ze. "Ik
moet het nog maar eens doen!"
Ze sloot de deur weder op de gewone wijze. Maar
onzichtbare vingers grepen har vast en de grendel, dien
zij in haar hand hield, werd haar ontrukt, zoodat ze
vluchtte van deze plek, waar de doode nog toefde.
kon ze bijkans uit huis niet scheiden. Ze bleef dwalen door
kamer en keuken, en zag de dingen aan, die het leven
toebehoorden. Doch in den nacht moest ze wel wijken, en
ze schreed naar de deur, waar zij de grendelen terugschoof.
"Kroe — kroe —" klonk 't roestig geluid.
De kleindochter fing naar de deur.
"Ik heb de grendelen toch wel gesloten?" dacht ze. "Ik
moet het nog maar eens doen!"
Ze sloot de deur weder op de gewone wijze. Maar
onzichtbare vingers grepen har vast en de grendel, dien
zij in haar hand hield, werd haar ontrukt, zoodat ze
vluchtte van deze plek, waar de doode nog toefde.
Onderwerp
Sinsag 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
In Breukelen stierf een oude vrouw, maar na haar dood kon ze bijkans uit huis niet scheiden. Ze bleef dwalen door kamer en keuken, en zag de dingen aan, die het leven toebehoorden. Doch in den nacht moest ze wel wijken, en ze schreed naar de deur, waar zij de grendelen terugschoof.
"Kroe — kroe —" klonk 't roestig geluid. De kleindochter ging naar de deur. "Ik heb de grendelen toch wel gesloten?" dacht ze. "Ik moet het nog maar eens doen!" Ze sloot de deur weder op de gewone wijze. Maar onzichtbare vingers grepen har vast en de grendel, dien zij in haar hand hield, werd haar ontrukt, zoodat ze vluchtte van deze plek, waar de doode nog toefde.
"Kroe — kroe —" klonk 't roestig geluid. De kleindochter ging naar de deur. "Ik heb de grendelen toch wel gesloten?" dacht ze. "Ik moet het nog maar eens doen!" Ze sloot de deur weder op de gewone wijze. Maar onzichtbare vingers grepen har vast en de grendel, dien zij in haar hand hield, werd haar ontrukt, zoodat ze vluchtte van deze plek, waar de doode nog toefde.
Bron
J. Cohen. Nederlandsche Sagen en Legenden II. Zutphen, 1919. p.277
Commentaar
1919
Andere Tote spuken.
Naam Locatie in Tekst
Breukelen   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
