JCOHEN50g - Spookverhalen uit Breukelen en omgeving

Onder de vele geschiedenissen, welke bij dat dorp gebeurd
zijn, behoort ook het volgende, dat zich te Westbroek
heeft afgespeeld.
Iemand zat bij een zieke te waken. Het was heel stil en
donker. De nacht stond voor de vensters en legde zijn
duistere handen vóór 't glas. Uit het bed klonk geen
geluid. De klok scheen stil te staan. Dit was de nacht
der nachten.
Eensklaps, midden-in het vertrek, zag de wakende, dat
een kern van troebel licht, die zichzelf vergrootte, tusschen
het duister drong. Langzamerhand kregen de dingen binnen
dien tooverachtigen kring vorm, en plotseling bemerkte
hij, dat er een doodskist stond. Hij durfde zich niet te ver-
roeren. Hij wist, dat de zieke moest sterven.
Eenige dagen later wierpen zich de vrouwen weenend
over 't lijk, en ze wilden er niet van scheiden. Doch ook
de dood heeft zijn rechten, en de levenden en de gestor-
venen hebben ieder hun eigen rijk.
Hij, die gewaakt had, zag, dat de dragers de kist binnen-
leidden, en hij volgde hen, om te weten, waar zij ze plaatsen
zouden. Op dezelfde plek, waar hij ze in angst en droom
had aanschouwd, zetten zij ze neer.
Eerst toen sprak hij met anderen over; en zij, die
naar hem luisterden, wisten, dat buiten het zich onzer
oogen een gansche wereld is.

SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.    SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   

Iemand zat bij een zieke te waken. Het was heel stil en donker. De nacht stond voor de vensters en legde zijn duistere handen vóór 't glas. Uit het bed klonk geen geluid. De klok scheen stil te staan. Dit was de nacht der nachten. Eensklaps, midden-in het vertrek, zag de wakende, dat een kern van troebel licht, die zichzelf vergrootte, tusschen het duister drong. Langzamerhand kregen de dingen binnen dien tooverachtigen kring vorm, en plotseling bemerkte hij, dat er een doodskist stond. Hij durfde zich niet te verroeren. Hij wist, dat de zieke moest sterven. Eenige dagen later wierpen zich de vrouwen weenend over 't lijk, en ze wilden er niet van scheiden. Doch ook de dood heeft zijn rechten, en de levenden en de gestorvenen hebben ieder hun eigen rijk. Hij, die gewaakt had, zag, dat de dragers de kist binnenleidden, en hij volgde hen, om te weten, waar zij ze plaatsen zouden. Op dezelfde plek, waar hij ze in angst en droom had aanschouwd, zetten zij ze neer. Eerst toen sprak hij met anderen over; en zij, die naar hem luisterden, wisten, dat buiten het zich onzer oogen een gansche wereld is.

J. Cohen. Nederlandsche Sagen en Legenden II. Zutphen, 1919. p.278

1919

Andere Todesvorzeichen

Westbroek    Westbroek   

2013-03-01 14:46:20