KEMP001k - De grond verheft zich om den Heilige tot zetel te dienen.

De grond verheft zich om den Heilige tot zetel te dienen.

In 384, het jaar, dat de heilige Petrus Sint Servatius in een
visioen toesprak en hem den wonderbaren sleutel gaf, deed de
heilige Servatius nog een tocht naar Tongeren, om de relieken der Heiligen en het benoodigde voor zijn begrafenis naar Maastricht te brengen. Nauwlijks had Sint Servatius Tongeren verlaten en den weg naar Maastricht betreden of hij wordt door Hemelgesanten en door een hemel soete gelijkstemmige van sangh en speelmatigheid vermaakt", die zoo lang duurde als de tocht zelf. De aarde scheen evenwel in vereering voor de Heiligen niet te willen onderdoen. Onder het tegenwoordige dorp Millen kwam de stoet aan een "lachende plaats, zeer geschikt om van de vermoeienis uit te rusten. En men zag de aarde gelijk een kussen zich verheffen, om den H. Servatius minzaam, als in een rechterstoel te ontvangen." Tot in onze dagen toe zou deze, "grasrijke preekstoel" er nog bloeien tot getuigenis der waarheid, gespaard door de dieren, die de omliggende plaatsen door grazen of wroeten bederven.

Toen Sint-Servaas voor het regelen van zijn begrafenis naar Maastricht reisde, stopte hij onderweg vlakbij het dorp Millen. Zodra hij daar stopte rees de aarde tot een grasrijke preekstoel. Deze 'grasrijke preekstoek ' bestaat nog steeds, gespaard door de dieren, als een getuigenis van de waarheid van dit verhaal.

Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925. p.6-7

1925

Dit verhaal over Sint Servatius valt onder het hoofdstuk: Van Heiligen en Vromen. Sint Servatius (†384)

Petrus    Petrus   

Sint Servatius    Sint Servatius   

Millen    Millen   

Servaas    Servaas   

Tongeren    Tongeren   

Maastricht    Maastricht   

2013-03-01 14:46:20