DEVOOYS102 - Van enen ermen wijfkene die tegen onsen Here woude dinghen

Het was een erm wijfken, die niet vele en hadde anders dan haer die goede liede gaven. Ende het gheviel dat twee rike beghinen, die Gode mynden, dit arme wijfken plaghen van ontfermherticheyden te noedene, ende dan gaven si haer herde wel tetene. Ende het gheborde op een tijt, dat dit wijfken tot desen rijken beghinen ghinc om te etene. Ende als si daer comen was, soe hoorde si alte grooten vroude in die camere, daer dese twee ioffer in waren. Si dachte wat daer wesen mochte, dat dese ioffrouwen soe blijde waren, ende soe zeere loeghen. Ten lesten ghinc dese vrouwe door dat slotgat kijken, ende daer sach si onsen here Jhesus als een cleyn kindeken met desen ioffrouwen spelen, ende hadde hem alte vriendelijck. Als dit vrouken dit sach, dachte si in haer selven: ,,Sidi daer, ende hebt u soe vriendelijc met desen ioffrouwen, die soe weldichlick leven, ende hebben al dat hen herte beghert van goeder spijsen ende van goeden wine, ende mij erme wijf verdructi, ende verperst yamerlijk, want ewelijc comdi tot mij, gheladen met uwen cruce, yamerlijc doorwont, soe dat ic van drucke mi niet gheliden en can, ende maket mij mijn leven tongoede, ende desen, die den wijn drincken, dien sijdi solaselijc, ende mi sidi alte swaer!" Hier nae quamen dese ioffrouwen, ende gaven den wijfken tetene. Mer si hadde haer zeere drueflijc, ende en const niet verdraghen dat si ghesien hadde. Deze ioffrouwen ghinghen weder in haer camere, ende tfrouken bleef alleene sittende, zeer bedruct. Ende onse here quam weder tot haer, al ghecruyst, yamerlijc mesmaect. Ende si seyde tot hem: ,,Sijdi echter aldus mesmaect ende yamerlijc ghecruyst? Ic en cans niet ghelijden! Ghij verdruct mij alte zeere. En hebbic met mijnder ermoeden niet lidens ghenoech? Ghij en moet mij noch meer lidens aendoen! Ic segt u te voren: ic sal u daghen te Romen voerden paus, dat ghi mij dus verdruct ende beswaert !" Dit goede wijfken sweech al stille, ende track te Romen wert. Ende als si te Romen comen was, soe ghincsi in die kerke sitten, dinckende hoe si aenden paus gheraken mochten. Als si daer langhe gheseten hadde, soe quam een Joffrouwe tot haer, ende vraechde haer waer omme si daer sat. Ende si antwoorde: ,,Ic soude gherne minen here den paus spreken, want ic hebbe een ghedinghe in handen, dat hi beslichten moet. Ende ic en weet niet, hoe ic aen hem sal gheraken. Ic bidde u, dat ghi mi daer aen hulpt". Die ioffrouwe noodde dit wijfken met haer ten etene. Ende als si toter ioffer huys comen was, soe hadde si haer zeer truerlijc. Ende die Ioffrouwe ghinc haer nernstelijc ane, om te wetene die proper sake, daer omme si den paus begherde te sprekene, ende seyde: ,,Segt mij die sake, want ic hebbe enen sone die cardenael is, ende ic sal hem die sake cont doen. Ende hij saelt voert den paus segghen". Dit wijfken en woude die saken niet segghen, mer si bad vriendelijc, datsi haer hielpe aenden paus, want si moeste selve die sake hem segghen. Dese goede ioffrouwe dede dit erme wijfken in een camere, ende gaf haer herde wel tetene, ende ghinc wech. Ende sij seyde haren sone war haer dit vrouken gheseyt hadde, ende bad hem dat hij haer bootscap date, dat si den paus moecht spreken. Ende corts hier nae, als dit erme wijfken sat ende at, soe quam onse here weder voer haer staen, al ghecruyst. Ende si seyde: ,Sijdi nu weder daer, dus deerlijc mesmaect? Hoe moechdi mij desen swaren druck aen ghedoen, ende ghij then rijken begijnen soe ghenuechlijc sijt ende soe vrindelijc, ende speelt met hen, ende si met u. Si hebben wel tetene ende te drincke{ne], ende hebben weldeghe daghe, ende daertoe soe sijdi hem altoes vriendelijc. Ende mi sijdi haert ende swaer, ende ic cans niet gheliden. Ende daer omme soe willick den paus claghen, ende dinghen teghen u om dese sake. Ende onse here seyde doen tot haer: "Sijt te vreden, want waert dat ic den beghinen ware, alsoe ic u byn, si en soudens niet verdraghen connen, ende souden hen ter ghenuechten der werelt keeren. Ende daer omme soe moetick hen vriendelijc sijn ende treckense met ghenuechlijckheyden tot mij. Hieromme gaet weder thuyswert, ende ic sal u uwen wech voerspoedich maken". Dit vrouken was doen wel ghetroest, ende stont op, ende meynde wech te gane. Met die vrouwe vanden huys, die alle die woorde ende wederwoorde ghehoort hadde, ende ghesien dat haer gheschiet was, hadt alte male den cardenael haren sone gheseyt, ende hen beyden dochte dat si te salegher souden hebben gheweest, hadde tfrouken bij hen willen blijven. Ende als si saghen dat tfrouken wech tijden wilde, ende orlof nam om thuys wert te gane, soe vraeghde die ioffrouwe wat dat dat bediedde, want si haer bootscap wel ghedaen hadde, soe dat si den paus soude spreken, ende begherde dat si daer noch bleve ende haer saken beslichte. Mer dat erme wijfken antwoorde, si was nu wel te vreede, ende haer saken waren beslicht. Ende si dancte der ioffrouwen zeere, dat sise soe vriendelijc gheherbercht hadde, ende si ghinc blijdelijc thuys wert, ende God maecte haren wech voerspoedich, soe dat si binnen enen daghe veel dachvaerden beslichte. Amen.

Een arme vrouw is ontstelt als ze merkt dat Jezus op bezoek is gegaan bij twee rijke begijnen die niets te kort komen (en door wier barmhartigheid ze onderhouden wordt), terwijl zij het zelf moeilijk en zwaar heeft. Ze gaat naar Rome om bij de paus een geding met Jezus te beslechten. Maar dan krijgt een visioen van de Heer zelf, gekruist en mismaakt, die haar vertelt dat Hij op een vriendelijke manier bij de rijke vrouwen moet verschijnen, want zij zouden een verminkte verschijning niet verdragen kunnen en zich dan tot de geneugten der wereld keren. Hij zegt haar huiswaarts te gaan, dan zal Hij haar leven beter maken.

De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle, 1953 pagina 83-85

Jezus    Jezus   

Rome    Rome   

2013-03-01 14:46:20