DEVOOYS101 - Van twee ionghen monxkens exempel

Het waren twee ionghe monxkens in een cloester, die eens hoorden in dewangelie, dat onse here seyde: ,Waer twee of drie vergadert sijn in minen name, daer comic in midden hen". Doen docht dien twee bruerkens dat si salich souden wesen, waert dat si dickwijle heymelijc spraken tsamen van onsen here. Aldus soe ghinghen si dicke te samen spreken over sijde in een heymelike stede, ende droeghen een cusken met hen, ende leyden dat tusschen hen beyden, ende seyden vele van Gode, om dat onse here soude comen sitten op dat cusken. Als si langhe dese dinghen met simpelheyden gheoeffent hadden, ende nae hare verstandicheit veel zalegher dinghen hadden gheseyt met grooter innicheit, sonder enich quaet mede teminghene, soe ghevielt dat haer abt becoringhe hadde, te wetene waer omme si dus dickwijle ghinghen. Ende het gheviel dat hi op een tijt heymelijc naevolghde, ende mercte zeer behuedelijc, waer si belinghden, ende wat sij ghinghen bedriven. Int leste sach hi hoe dat si neder saten in een heymelike stede. Ende onse here dede op des abts oghen, ende sach dat si met grooter innicheyt saten en spraken van onsen here, ende dat onse here sat tusschen hen beyden op een cusken als een cleyn kindeken. Hier af hadde die abt verwonderen, wanneer dat het kint daer comen mochte, ende hij besaecht zeer nernstelijc. Ende die bruerkens werden haers abts gheware, ende werdenten versiende, ende si werden bescaemt dat si te gader saten, ende trocken met grooter haesticheyt dat cusken wech, soe dat het kindeken afviel int gaers. Ende ter stont soe voert op inden hemel. Mer dit was den ionghen monxkens al verborghen. Als die abt dit sach, soe ghinc hi haestelijc voert, ende seyde toten monxkens: ,Segt mij, lieve kindere, wat is u oefeninghe, dat ghi hier dus heymelijc gaet sitten sonder minen wetene ?" Ende si haddent hem gherne verborghen, ende en woudens niet wel segghen. Maer die abt en liet niet af, hi woude die waerheit weten, soc datsi met grooter scaemten seyden, datsi daer quamen sitten om die woerden ons heren, die si ghehoort hadden, daer hij seyde, waer datter twee vergadert waren in sinen namen, dat hi daer die derde ware. Ende daer omme hadden si dat cusken met hem bracht, dat hij daer op sitten soude. ,,Het docht ons te cleyne wesende, dat hij soude sitten op die erde". Als die abt dit hoorde, soe loefde ende dancte hi onsen here, dat hi den kinderen nae hare onnoeselder simpelheit ghedaen hadde. Ende hij gaf hen voert vrijen orlof, datsi te samen ghinghen ende spraken, alsoe dicke als sij wouden. Amen.

Twee jonge monniken gaan vaak samen over de Heer praten, waarbij ze een kussen tussen hen in leggen, omdat in het evangelie staat: 'Waar twee of drie vergaderd zijn in mijn naam, daar ben ik in hun midden.'
De abt betrapt hen op het moment dat het kindje Jezus inderdaad bij hen zit.

De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle, 1953 pagina 81-82

Jezus    Jezus   

2013-03-01 14:46:20