KEMP033b - Van kerken, kapellen en wonderbeelden: Het zwarte kruis van Wijk

Toen het "Zwarte Kruis" nog stond in de kerk van het Witte Vrouwenklooster te Maastricht, had een Hongaarsch edelman, door een godvruchtige begeerte gedreven, zijn hand gestoken door het traliewerk, dat het Wonderbeeld beschermde en een stukje van den hiel van het Beeld afgesneden, ten einde die relikwie als een gedachtenis mee te nemen naar zijn land. Maar op hetzelfde oogenblik verstijfde zijn hand en bleef onbeweegbaar aan bet traliewerk vastzitten. In zijn angst bekende hij zijn schuld en deed de belofte alle zeven jaren terug te keeren ter bedevaart en deze verplichting ook aan zijne erfgenamen op te leggen. Eerst toen werd hij bevrijd. De Hongaarsche edelman hield zijn belofte en als bewijs daarvan berustte langen tijd in genoemde kerk een gouden miskelk, door dien edelman geofferd tot eerherstel voor zijn oneerbiedige daad.

Toen het "Zwarte kruis" nog in de kerk van het Witte Vrouwenklooster stond wilde een Hongaarse edelman eens een stukje van de hiel van het beeld stelen. Toen hij zijn handen tussen het traliewerk stak, bleef zijn hand onbewegelijk vastzitten. pas toen hij de belofte had gedaan om zeven maal terug te keren als bedevaart en zijn erfgenamen hier eveneens toe te verplichten kwam hij weer los. Als bewijs hiervan staat er een gouden miskelk die de edelman ter eerherstel heeft geschonken.

Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Maastricht, 1925, p. 40

Zwarte Kruis    Zwarte Kruis   

Witte Vrouwenklooster    Witte Vrouwenklooster   

Hongaarsch    Hongaarsch   

Wonderbeeld    Wonderbeeld   

Maastricht    Maastricht   

Maastricht    Maastricht   

2013-03-01 14:46:20