Hoofdtekst
't Noormannendeurtje
In òl tieden hebben hier Noormannen regaaierd, dat iezelk kwoad vòlk was. Onze veurzoaten mozzen mit 'n strop om haals lopen, din konden ze heur doadelk ophangen, as ze doar zin aan kregen.
Dij Noormannen hebben in aal kerken 'n deurtje moat aan de Noordzied; ie kinnen 't nòg dudelk genog zain veulderwegens, benoam op 't Hogelaand.
Zoo'n deurtje was zo leeg, dat ie konnen der nait rechtop onderdeur. As ie din tou kerk oet kwammen, mos ie joe boegen. Dat wollen ze net hebben.
Zai wazzen ja oet Noorwegen heer, en dat betaikende zoveul as dat ie joe iederkeer boegen mozzen veur heur voaderlaand.
Onze òlle veuròlders deden 't; ze mozzen ja wel; aans wör vot dat ìndje taauw wat stief aantrokken, doar ze 's Zundoags ook mit noa kerk tou mozzen.
Ze zeden niks, mor ze haren tòch de gugel der mit. 't Was dou al net zok vòlk as nou, mòie reken. Want as ze der in kwammen, din mozzen ze ook boegen, en dat was ja lang zo eerbiedeg nait. Din stonnen ze ja mit 't gat noa Noorwegen tou....
Dou de Noormannen dat ook begrepen, hebben ze heur deurtjes weer dichtmezzeld, en zo is 't bleven aan ons tied tou.
(Zie 't Noormannendeurtje van Oostum, Wdb. 699.)
Als kind heb ik reeds geleerd te droomen over den ouden tijd, met zijn kasteelen (stinzen) en ridders, zijn sprookjes en sagen, waaraan oud Friesland zoo rijk is geweest. Spraken de hooge terpen om ons heen, met hun grijze kerken en stoere, verweerde torens niet van hun tijd? Welk een huivering doorvoer ons niet, als men ons aan den noordkant der kerken in den muur de sporen wees van de vroegere, lage deuren, die onze voorvaderen dwongen, zich voor de Noormannen te buigen, telkens als zij in of uit de kerk gingen!
Wat een oude sagen en sprookjes van het spokenpad, de witte juffers, van kloosters en stinzen, sinds lang afgebroken, leefden nog om en in het dorp!
Troelstra, ,,Wording", blz. 181.
In òl tieden hebben hier Noormannen regaaierd, dat iezelk kwoad vòlk was. Onze veurzoaten mozzen mit 'n strop om haals lopen, din konden ze heur doadelk ophangen, as ze doar zin aan kregen.
Dij Noormannen hebben in aal kerken 'n deurtje moat aan de Noordzied; ie kinnen 't nòg dudelk genog zain veulderwegens, benoam op 't Hogelaand.
Zoo'n deurtje was zo leeg, dat ie konnen der nait rechtop onderdeur. As ie din tou kerk oet kwammen, mos ie joe boegen. Dat wollen ze net hebben.
Zai wazzen ja oet Noorwegen heer, en dat betaikende zoveul as dat ie joe iederkeer boegen mozzen veur heur voaderlaand.
Onze òlle veuròlders deden 't; ze mozzen ja wel; aans wör vot dat ìndje taauw wat stief aantrokken, doar ze 's Zundoags ook mit noa kerk tou mozzen.
Ze zeden niks, mor ze haren tòch de gugel der mit. 't Was dou al net zok vòlk as nou, mòie reken. Want as ze der in kwammen, din mozzen ze ook boegen, en dat was ja lang zo eerbiedeg nait. Din stonnen ze ja mit 't gat noa Noorwegen tou....
Dou de Noormannen dat ook begrepen, hebben ze heur deurtjes weer dichtmezzeld, en zo is 't bleven aan ons tied tou.
(Zie 't Noormannendeurtje van Oostum, Wdb. 699.)
Als kind heb ik reeds geleerd te droomen over den ouden tijd, met zijn kasteelen (stinzen) en ridders, zijn sprookjes en sagen, waaraan oud Friesland zoo rijk is geweest. Spraken de hooge terpen om ons heen, met hun grijze kerken en stoere, verweerde torens niet van hun tijd? Welk een huivering doorvoer ons niet, als men ons aan den noordkant der kerken in den muur de sporen wees van de vroegere, lage deuren, die onze voorvaderen dwongen, zich voor de Noormannen te buigen, telkens als zij in of uit de kerk gingen!
Wat een oude sagen en sprookjes van het spokenpad, de witte juffers, van kloosters en stinzen, sinds lang afgebroken, leefden nog om en in het dorp!
Troelstra, ,,Wording", blz. 181.
Beschrijving
Toen de Noormannen in Groningen regeerden, maakten ze in de kerken een laag deurtje aan de noordkant. Als mensen de kerk uit kwamen, moesten ze buigen voor Noorwegen, het vaderland van de Noormannen. Echter, als de mensen de kerk binnenkwamen, stonden ze met hun achterwerk richting Noorwegen, dus zijn de deurtjes dicht gemetseld.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 58
Commentaar
1930
Naam Overig in Tekst
Noormannen
Noormannen 
Noordzied
Noordzied
Noormannendeurtje
Noormannendeurtje
Troelstra
Troelstra
Wording.
Wording.
Naam Locatie in Tekst
Noorwegen
Noorwegen
Oostum
Oostum
Friesland
Friesland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20