LAAN027 - Oldenklooster en Nijenklooster

Veur joaren dou ston hier 'n òl klooster, doar niks as juvvers in woonden, òl nunnen zo te reken. Dou is 't gebeurd dat ter op 'n duuster oavend man komen is, dij nait wieder kon, dij vruig doar zien onderdak. Gain ain dij zoveul doan het in dij òlle tieden tegen 't woater van de zee. Hai het de dieken aanlegd bie de Eems langs, en overaal aan de zee. Mor nou was zien ìndje der heer. 'Heur, hou dat hef weer roast!' zo zee e. 't Was doodstil, mor hai heurde 't in zien leste gedachten. 'Paast tòch aaltied op de dieken!' Dat was zien levent, dat nòg es weer veur zien ogen verbiegong. 'En as ter deur oorlòg of aander iellìnne 'n tied komen mout, dat 't wotter weer over 't laand slagt, din mout ter 'n stee wezen, doar 't vòlk hìngoan kin.'
Zo zag e wat ter komen zol 'En din hoop ik dat God geft, dat dat hier wezen mag.' Dat wazzen zien leste woorden. En nu de dominee weer:
De eerste abt Emo (van Wittewierum) overleed hier in 1237, doch zijn lijk werd te scheep gevoerd naar Wittewierum en in de abdij aldaar begraven.

Nicolaas Westendorp was in 1773 te Farmsum geboren. Hij was van 1797-1815 predikant te Sebaldeburen. In 1807 wijdde hij er de nieuwe kerk in; de oude, die op 't zegel van Langewold prijkt, was al te zeer verwaarloosd.
In 1809 verscheen de eerste leerrede, in de nieuwe kerk gehouden, in druk, met een oudheidkundige verhandeling over Sebaldeburen en een woordenlijst, die voor de kennis van de Langewoldse gouwspraak van bijzonder belang is.
In 1815 ging Ds. Westendorp naar Losdorp, waar hij in 1836 overleed.

Op 24 Juni 1928 hebben wij eens gezien wat er nu nog over was. De boerderij die op de plaats van Oldenklooster staat, vertoonde zich al van heel ver.... door zijn nieuw dak van asbest. Het was in één woord een afschuwelik gezicht, dat vloekte met het heerlike landschap er om heen. De boer, die ons vriendelik ontving, had er geen weet van.
Hij herinnerde zich dat de oude wierde met de waterput 35 jaar geleden was afgegraven; er waren 63 geraamten uitgekomen. Niets is er meer van over dan een wiergat en een klamp aan 't Lijmoar, dat langs het klooster liep. Dáár voeren in de tijd van 't verval der kloosters de schippers voorbij en scholden de kloosterlingen uit wegens hun levensgedrag.
Beter troffen wij het bij Nijenklooster. Daar is de wierde met zijn waterkom in het midden nog ongeschonden. Daar geniet men nog hetzelfde uitzicht over de welige landouwen als Ds. Westendorp het zag.
Het water stond nu niet tot boven aan de rand, maar wel heel ver boven het maaiveld rondom. De kom was voor 3/4 bedekt met kroos en waterpest. Een nader onderzoek zou de moeite lonen, en 't geheel, met de tuinen aan de kant, waarschijnlik de oude kloosterhof, zou als monument dienen te worden in stand gehouden.

SINSAG 1173 - Der Hering im Brunnen (Graben)    SINSAG 1173 - Der Hering im Brunnen (Graben)   

Een dijkenbouwer komt bij een klooster om onderdak vragen. Hij is te oud om nog te werken en verzoekt iedereen met klem goed op de dijken te passen. Als in de toekomst het land mocht overstromen, moet het volk een plek hebben om te vluchten. Hij hoopt dat die plek daar zal zijn.

Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 75

1930

Der Hering im Brunnen (Graben)

God    God   

Wittewierum    Wittewierum   

Fasrmsum    Fasrmsum   

Langewold    Langewold   

Lijmoar    Lijmoar   

Nijenklooster    Nijenklooster   

Eems    Eems   

Emo    Emo   

Nicolaas Westendorp    Nicolaas Westendorp   

Sebaldeburen    Sebaldeburen   

Losdorp    Losdorp   

2013-03-01 14:46:20