DEVOOYS130 - UIT HET BOEK VAN BIEN

Het es een groote stat int walschelant, gheheeten doway, gheleghen tusschen twee ander edel steden, camerike ende atrecht. In dese stat was een priester, die in de kerke der canoenken van sinte amatus bisscop, na dat hi inde hoechtijt van paeschen dat volc ghemonicht hadde, soe vant hi dat heyleghe sacrament op de bloote eerde voer hem ligghende. Ende daer hi sijn knien boegde, ende woudt op nemen, soe hieft hem van selfs op, ende aencleefde den duekelken, daer de priester sijn vingher ane pleghet te drooghene. Doen gaf dese priester eenen creet ende die canoenken quamen aen gheloopen, ende daer saghense op dat duekelken dat levende lichame ons heeren inder ghedaenten van eenen alte suverliken kindeken. Ende ter stont wert dat volc daer toe gheroepen, soe dat niemende dat hemelsche visioen en wert gheweyghert te dier tijt, over CC iaer hier te voren alst ghesciede. Dit mirakel wert verre vernaemt, soe dat oec vernam die dit bescrijft, ende quam ter voerseyder stat, ende begheerde dit mirakel te siene, ende batter omme den deken vander kerken, then hi zeere wel bekint was, want het was een heylich abel vernaemt man, die dit eyschede, ende was van ridderliken gheslechte gheboren, van leewe bi bruesele, ende hadde wel XXX iaer des bisscops macht in verscheedenen bisdommen in biechte te hooren, ende was die selve die sinte luytgaerden ende der wonderliker cristinen legenden ghescreven heeft. De deken heeft den voerseyden biechtvader onderhoorich gheweest mids sijnder reverenciën, ende dede dat sacramentael opdoen, daer al tfolc toe liep. Ende ter stont als die cyborie ontsloten was ,,Ic sie! Ic sie onsen behouder !" riepen si alle. Dese voerseyde vader, daert al om was, en sach te dier stont niet dan de ghedeente van eender witter ostien, ende verwonderde hem wat hem letten mochte, want hi en wist niet sonderlinchs letsels waer om dat hi dat heyleghe visioen metten anderen niet weerdich en was te siene. Ende niet langhe daer na, als hi stont ende bedachte hem, soe sach hi een aenschijn nader manieren der voller oudden ihesu cristi, dat een dorenen croone in sijn hooft droech, daer twee riviren van bloede wt ronnen, ende quamen vanden voerhoofde neder ghedaelt in beyden siden vanden nese over daensicht. Dit siende viel hi neder op sijn knien, ende aenbeedet oetmoedelijc met weenenden ooghen. Ende daer na, als hi op stont, soe en sach hi noch croone int hoot noch bloet int aensicht, maer hi sach dat aenschijn soe hebbelijc ende soe eerelijc, dat niet te gheliken en was. Ende dat neygde hem weynich ter rechter hant, soe dat men de rechte ooghe nauwelijc en sach. Sinen nese was lanc ende zeere rechte, de ooghen waren simpel ende neder gheslaghen, ende sijn wimbrauwen waren ghecromt als boghen. Sinen crans was lanc, ende daelde hem op sijn scouweren ende hi hadde enen bliden mont ende eenen onghescorenen baert onder den kinne ghecromt, ende over beyden siden des monts bloot van hare. Sijn voerhoeft was breet met smalen wanghen ende langhen halse, die metten hoofde hem allettel neychde. Dit was de ghedaente ende die cierheyt des eerweerdichs aenschijns des gheens, die schoone ende suverlijc es boven de sonen der menschen. In menegherande manieren was hi op een tijt van vele menschen ghesien, want eeneghe saghen hem wtgherect inden cruce, dander saghen hem oft hi ghecomen hadde ten ordeele in dier voeghen. Maer den meesten hoop sachen ghelijc eenen cleynen kinde, then wi na desen leven saechmoedich vinden moeten, om te siene sijn claerheit ende eeweghe glorie, want hi es die ghewarighe glorie des vaders, metten welken hi leeft ende regneert in eendrechticheyt des heylichs gheest, ewelijc sonder inde ghewarich god. Amen.

Een priester die zojuist de communie heeft toegediend, ziet een hostie op de vloer liggen. Als hij het op wil pakken, blijft de hostie aan de doek kleven, en hij ziet het Christuskind liggen. Het volk stroomt toe om dit wonder te aanschouwen. Een beroemde geestelijke, die vraagt om de hostie te mogen zien, ziet aanvankelijk niets anders dan de hostie, maar vervolgens voltrekt zich het wonder weer en ziet hij een oude Christus, die een doornenkroon draagt, waar twee rivieren van bloed uitstromen. Jezus' aanzicht was zeer schoon. Ook anderen zien Christus in de hostie. Sommigen zien hem hangend aan het kruis, anderen alsof hij het Oordeel kwam vellen. Maar de meesten zagen hem als een klein kind, die wij na dit leven moeten vinden om zijn helderheid en glorie te zien.

De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle, 1953 pagina 115-116

Jezus Christus    Jezus Christus   

Douay    Douay   

Sint Amatus    Sint Amatus   

Bienboeck    Bienboeck   

Sinte Lutgard    Sinte Lutgard   

Kamerijk    Kamerijk   

Atrecht    Atrecht   

Leeuw    Leeuw   

Brussel    Brussel   

2013-03-01 14:46:20