Hoofdtekst
't Woapen van Hunzingo
In hail òlle tieden was ter 'n jonker in Hunzingo, dij op 'n hoge börg woonde. Dat was 'n tiran, dij zok naarns aan steurde; wat e wol dat dee e. Wel kon hom wat doun op zien staarke börg, dij midden in 't wotter ston? As de vaalbrog optrokken was, din zat e vaaileg achter zien dikke muren.
Hai haar al laank zin had in 'n knabbe boerendòchter, mor dij wol niks van hom waiten. Hai mainde heur tòch nait, en al mainde heur ook, din kon 't ja tòch nooilt gebeuren dat ze zoo'n dwingeland ooit lieden mog.
Nou wol e juust zien zin hebben, gong 't nait in goudens, din mor in kwoadens. Op 'n duuster oavend wachtte hai heur op, greep heur aan, en trok heur bie zok op 't peerd. Hai wil heur mitnemen noa börg tou.
Hai sluig 't peerd mit zien sporen, dat 't gong der van deur as 'n stok wind. Zai begreep wat löt dat heur wachtte, as ze ainmoal achter de muren zat. Dou beden en smeken, dat hai heur tòch lòsloaten zol: hai kon ja genog aandern kriegen, dij wel geern bie hom wonen wollen.
Mor nee, hai haar 'n haart as 'n stain, en zien begeerte was veuls te groot.
Dou het ze in de uterste nood hom grepen, en mit aal heur kracht mit hom vròzzeld, en hom tou 't zoadel oetsmeten. Zo is ze 't ontkomen.
Op 't woapen van Hunzingo kìnje 't dudelk zain; doar staat 't peerd op, mit de jonker, en mit dat jonge wicht mit heur loshangend hoar. De steern bedudt, dat 't in de nacht gebeurd is.
Er is ook een andere uitleg. In de oude tijden, als de kleiwegen doorweekt waren van de herfst- en winterregens, was er geen ander middel om in de Stad te komen dan te paard.
De boer zette zijn vrouw mee te paard, en vóór dag en dauw reden ze uit, zo als aan de ster duidelijk te zien is. En als ze in de korte winterdagen weer thuis kwamen, dan scheen de ster alweer.
Volgens de uitleg van Mr. J. A. Feith is op het zegel (niet het wapen) van Hunzingo Sint Maarten te zien, de bisschop van Tours, de beschermheilige van Groningerland.
In hail òlle tieden was ter 'n jonker in Hunzingo, dij op 'n hoge börg woonde. Dat was 'n tiran, dij zok naarns aan steurde; wat e wol dat dee e. Wel kon hom wat doun op zien staarke börg, dij midden in 't wotter ston? As de vaalbrog optrokken was, din zat e vaaileg achter zien dikke muren.
Hai haar al laank zin had in 'n knabbe boerendòchter, mor dij wol niks van hom waiten. Hai mainde heur tòch nait, en al mainde heur ook, din kon 't ja tòch nooilt gebeuren dat ze zoo'n dwingeland ooit lieden mog.
Nou wol e juust zien zin hebben, gong 't nait in goudens, din mor in kwoadens. Op 'n duuster oavend wachtte hai heur op, greep heur aan, en trok heur bie zok op 't peerd. Hai wil heur mitnemen noa börg tou.
Hai sluig 't peerd mit zien sporen, dat 't gong der van deur as 'n stok wind. Zai begreep wat löt dat heur wachtte, as ze ainmoal achter de muren zat. Dou beden en smeken, dat hai heur tòch lòsloaten zol: hai kon ja genog aandern kriegen, dij wel geern bie hom wonen wollen.
Mor nee, hai haar 'n haart as 'n stain, en zien begeerte was veuls te groot.
Dou het ze in de uterste nood hom grepen, en mit aal heur kracht mit hom vròzzeld, en hom tou 't zoadel oetsmeten. Zo is ze 't ontkomen.
Op 't woapen van Hunzingo kìnje 't dudelk zain; doar staat 't peerd op, mit de jonker, en mit dat jonge wicht mit heur loshangend hoar. De steern bedudt, dat 't in de nacht gebeurd is.
Er is ook een andere uitleg. In de oude tijden, als de kleiwegen doorweekt waren van de herfst- en winterregens, was er geen ander middel om in de Stad te komen dan te paard.
De boer zette zijn vrouw mee te paard, en vóór dag en dauw reden ze uit, zo als aan de ster duidelijk te zien is. En als ze in de korte winterdagen weer thuis kwamen, dan scheen de ster alweer.
Volgens de uitleg van Mr. J. A. Feith is op het zegel (niet het wapen) van Hunzingo Sint Maarten te zien, de bisschop van Tours, de beschermheilige van Groningerland.
Onderwerp
TM 2501 - Herkomst van het wapenschild (stadswapen, familiewapen etc.)
TM 2501 - Herkomst van het wapenschild (stadswapen, familiewapen etc.) 
Beschrijving
Vroeger woonde in Hunzingo een man op een burcht in het water. Hij was verliefd op een boerenmeid en ontvoerde haar op zijn paard. Onderweg naar zijn burcht is ze gevlucht. Dit verklaart het wapen van Hunzingo.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 173
Commentaar
1930
Herkomst van het wapenschild (stadswapen, familiewapen etc.)
Naam Overig in Tekst
Hunzingo
Hunzingo
Mr. J. A. Feith
Mr. J. A. Feith
Sint Maarten
Sint Maarten
Bisschop van Tours
Bisschop van Tours
Groningerland.
Groningerland.
Naam Locatie in Tekst
Stad
Stad
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20