over1419

Doe de hertog van Ossone viceroij van Napels was, waeren 3 wackere soldaten op een avont vrolijck zijnde, aen het praeten geraeckt. De viceroy, die incognito was uytgegaen, behielp sigh met den duyster van den avont, en hoorde alles aen. De 1e seyde: 'Hadde ik 1000 silvere kroonen contant, ik was 100 mael geluckiger als de viceroy self.' 'Ick oock', seyde de ander, 'mogt ik maer capiteyn van sijn Excellenties lijfwagt zijn.' Hadde ik wat te wenschen', seyde de derde, 'het souw dat niet wesen.' R. 'Wat dan? Gij sult het ons seggen.' R. Ten nagt bij des viceroijs vrouw te mogen slaepen, soude mij geluckiger maecken als Sijn Excellentie selfs, en u allebeyde daerbij etc.' Des anderendaegs vernam de hertog nae dese 3 quanten haer naemen en ontboot se te hoof, en vroeg haer na dit discoursje. Sij ontkenden het in 't begin, maer siende dat Sijn Excellentie soo onkundigh van de saeck niet en was, en dat sij met de galg gedreygt wierden, soo moest het hooge woort daeruyt. De 2 eerste bekenden ronduyt en kregen oock haer wensch. De 3e bleef schoorvoeten, maer de swaere dreygementen wrongen hem de bekentenisse ten hals uyt. Die gedaen hebbende viel hij op sijn kniën en bad om vergiffenis. R. 'Staet op, mijn vriend, het is mij leed dat die saeck aen mij niet dependeert, anders soud gij mede u wensch gehad en vergenoegt vertrocken hebben als uwe mackers, maerkomt, volgt mij.' Hij moest al bevende mee en wierd van Sijn Excellentie gebragt in de kamer van de hartogin, die gehult wiert. Hij vatte hem bij de hand en vertelde de historie aen sijn vrou, haer dese persoon die 1000 doden stierf recommandeerende. 'Sie daer', seyde hij tot den soldaet, 'nu sijt gij bij diegeene die u helpen kan.' Maer den armen d[uivel] stont als een soutpilaer en soude wacker op sijn rockje gekregen hebben, soo des hertogs voorspraeck sulcks niet hadde belet, die hem met de koorts op 't lijf na huys sont.

Drie soldaten vertellen tegen elkaar hun wensen. Alle wensen hebben met de viceroi te maken. De viceroi is zelf toevallig incognito in de buurt en hoort stiekem alles. De eerste soldaat wenst geld, de andere een promotie en de derde wil naar bed met de vrouw van de viceroi. De volgende dag laat hij de drie soldaten bij hem komen en hen opbiechten wat ze gewenst hebben. Vervolgens laat hij de eerste twee wensen uitkomen. De derde soldaat stelt hij voor aan zijn vrouw; de soldaat sterft duizend doden van pure schaamte en vertrekt.

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991.

derde kwart 17e eeuw

Ossone    Ossone   

Napels    Napels   

2013-03-01 14:46:20