Hoofdtekst
Woarom dat swienen in de grond vrouden
Vraauw ston te pankoukbakken; Boer kon aal ogenblikken mit 't vòlk in hoes komen. Nou, ze was kloar op de leste noa; dat mos din mor 'n hail dikke wòrden.
Ze ston op knipnoagels. Nou dij leste nòg omkeren! Dat kon ze aans zo nuver doun; 't mishottjede heur zuver nooit; en nooit haar ze zoo'n ongelok as net nou. De pankouk op de grond; de haile boudel smereg; 't wief duvels. Dij verrekte pankouk!' zee ze; ik wol dat e noa de Duvel luip!
Nou, 't was nòg nait zegd, òf 't was al zo. De pankouk aan de rol, komt bie de maaid in 't kaarnhoes. Dij giert 't oet!
Komt bie de aarbaiders bie 't dörsblòk in schuur. Dij haauwen der noa mit heur vörken, mor pankouk is al weer wieder.
Komt op kòp in 'n troep hounder terecht, dij aal kaanten hìn stoeven. Ondertied is pankouk al midden op 't haim. Doar lopt net 'n swien; dij zugt hom aankomen, en, verdold, dij heurt hom zingen:
Ik bin vraauw en maaid ontlopen,
Dörskers onder 't blòk deurkropen,
Hìnne Tiktak is verzopen,
Hoan kin ook zo haard nait lopen,
Hòl doe swien de snoet mor open!
Nou vanzulf, dat dee e tòch al. Mit ain hap haar e heifte te pakken. Aander heifte rolt deur; 't swien der achterheer!
Mor pankouk is hom te gaauw, kropt in 'n gat, en 't swien aan 't vrouden! As 't oavend is, het e hom nòg nait, mor aanderdoagsmorgens begunt e weer.
Nooit het e hom kregen, mor sunt dij tied vrouden aal swienen noa de haalve pankouk. Ze geven 't nooit over: hai mout ter heer!
(Zie Jan Boer, in ,,Groningen" VII, 136.)
Vraauw ston te pankoukbakken; Boer kon aal ogenblikken mit 't vòlk in hoes komen. Nou, ze was kloar op de leste noa; dat mos din mor 'n hail dikke wòrden.
Ze ston op knipnoagels. Nou dij leste nòg omkeren! Dat kon ze aans zo nuver doun; 't mishottjede heur zuver nooit; en nooit haar ze zoo'n ongelok as net nou. De pankouk op de grond; de haile boudel smereg; 't wief duvels. Dij verrekte pankouk!' zee ze; ik wol dat e noa de Duvel luip!
Nou, 't was nòg nait zegd, òf 't was al zo. De pankouk aan de rol, komt bie de maaid in 't kaarnhoes. Dij giert 't oet!
Komt bie de aarbaiders bie 't dörsblòk in schuur. Dij haauwen der noa mit heur vörken, mor pankouk is al weer wieder.
Komt op kòp in 'n troep hounder terecht, dij aal kaanten hìn stoeven. Ondertied is pankouk al midden op 't haim. Doar lopt net 'n swien; dij zugt hom aankomen, en, verdold, dij heurt hom zingen:
Ik bin vraauw en maaid ontlopen,
Dörskers onder 't blòk deurkropen,
Hìnne Tiktak is verzopen,
Hoan kin ook zo haard nait lopen,
Hòl doe swien de snoet mor open!
Nou vanzulf, dat dee e tòch al. Mit ain hap haar e heifte te pakken. Aander heifte rolt deur; 't swien der achterheer!
Mor pankouk is hom te gaauw, kropt in 'n gat, en 't swien aan 't vrouden! As 't oavend is, het e hom nòg nait, mor aanderdoagsmorgens begunt e weer.
Nooit het e hom kregen, mor sunt dij tied vrouden aal swienen noa de haalve pankouk. Ze geven 't nooit over: hai mout ter heer!
(Zie Jan Boer, in ,,Groningen" VII, 136.)
Onderwerp
AT 2025 - The Fleeing Pancake
AT 2025 - The Fleeing Pancake 
ATU 2025 - The Fleeing Pancake.
ATU 2025 - The Fleeing Pancake.
Beschrijving
Een vrouw laat een pannenkoek op de grond vallen. De pannenkoek rolt het huis door, het erf op. Iedereen probeert hem te pakken, maar de pannenkoek rolt alsmaar door. Een varken weet de helft ervan af te bijten. De andere helft rolt door en verstopt zich in een gat in de grond. De varken graaft er dagenlang naar, maar vindt de pannenkoek nooit terug. Sindsdien vroeten varkens in de grond.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 204
Commentaar
1930
The Fleeing Pancake
Naam Overig in Tekst
Duivel
Duivel
Jan Boer
Jan Boer
Naam Locatie in Tekst
Groningen.
Groningen.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20