Hoofdtekst
Dreuge Paiter
Paiter en Gittje wazzen net traauwd; gain gelokkeger mìnsken op de haile wereld. Ze wazzen zo wies en bliede mit nkander; ze haren 't goud en dòchten aan gain ielìnne.
Mor dij komt gaauw genog. Paiter was, om zo te zeggen, zond en dood. Gittje roadeloos; 't haart zol joe breken; ze kon zunder Paiter ja nait meer leven. Ze luit bie 'n beeldhaauwer 'n hòlten beeld moaken; dij mos hom zo moaken, dat 't sprekend op Paiter leek. Din kon ze zok veurstellen, dat Paiter nòg aaltied bie heur was in koamer.
'n Joar loater komt ter 'n meneer op verziede. Hai blift ter nait lank; net 'n kòp kovvie; niks meer.
As maaid in 't binhoes komt, is e aal weer vot. Mor ze zigt doadelk dat Paiter nait meer in hörn staait, doar e vrouger aaltied zat; hij staait nou aan 't onderìnne van koamer, bie linnenkaast.
Vattien doagen loater is meneer der al weer. Hai blift 'n beetje laanger. As e vot is, mout maaid Paiter op beun bringen.
Meneer komt nou gedureg weer, en blift aal laanger.
Op 'n oavend dat 't slim kòld is, kinnen ze 't in binhoes hail nait waarm kriegen. Dat was ja ook voak stoer genog in dij òlle tieden, dou der nòg gain kaggels wazzen. Zoo'n open vuur was hail mooi, om der in 'n kòppeltje om tou te zitten, mor deur mos voak open stoan om e rook.
Nou, ditmoal was binhoesdeur goud dicht, doar nait van.
't Vuur vlamde best; doar ook nait van. Mor 't was niks as 'n törfvuur, en 't was deurhìn kòld as in òl tieden de winters aaltied wazzen.
Dou zee Gittje tegen maaid; hoal Paiter mor van boven, wicht, hai is nou wel dreug!
(Ook algemeen bekend in Neder Duitsland. Zie ook Groningen, 1927.)
Paiter en Gittje wazzen net traauwd; gain gelokkeger mìnsken op de haile wereld. Ze wazzen zo wies en bliede mit nkander; ze haren 't goud en dòchten aan gain ielìnne.
Mor dij komt gaauw genog. Paiter was, om zo te zeggen, zond en dood. Gittje roadeloos; 't haart zol joe breken; ze kon zunder Paiter ja nait meer leven. Ze luit bie 'n beeldhaauwer 'n hòlten beeld moaken; dij mos hom zo moaken, dat 't sprekend op Paiter leek. Din kon ze zok veurstellen, dat Paiter nòg aaltied bie heur was in koamer.
'n Joar loater komt ter 'n meneer op verziede. Hai blift ter nait lank; net 'n kòp kovvie; niks meer.
As maaid in 't binhoes komt, is e aal weer vot. Mor ze zigt doadelk dat Paiter nait meer in hörn staait, doar e vrouger aaltied zat; hij staait nou aan 't onderìnne van koamer, bie linnenkaast.
Vattien doagen loater is meneer der al weer. Hai blift 'n beetje laanger. As e vot is, mout maaid Paiter op beun bringen.
Meneer komt nou gedureg weer, en blift aal laanger.
Op 'n oavend dat 't slim kòld is, kinnen ze 't in binhoes hail nait waarm kriegen. Dat was ja ook voak stoer genog in dij òlle tieden, dou der nòg gain kaggels wazzen. Zoo'n open vuur was hail mooi, om der in 'n kòppeltje om tou te zitten, mor deur mos voak open stoan om e rook.
Nou, ditmoal was binhoesdeur goud dicht, doar nait van.
't Vuur vlamde best; doar ook nait van. Mor 't was niks as 'n törfvuur, en 't was deurhìn kòld as in òl tieden de winters aaltied wazzen.
Dou zee Gittje tegen maaid; hoal Paiter mor van boven, wicht, hai is nou wel dreug!
(Ook algemeen bekend in Neder Duitsland. Zie ook Groningen, 1927.)
Beschrijving
Gittje en Paiter zijn gelukkig getrouwd als Paiter overlijdt. Gittje laat van Pieter een houten beeld maken en zet die in de kamer. Als er een meneer voor de zoveelste keer bij haar op bezoek komt, is het heel koud in huis en besluit Grittje om Pieter maar op te stoken.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 229
Commentaar
1930
Naam Overig in Tekst
Paiter
Paiter 
Gittje
Gittje
Gietje
Gietje
Peter.
Peter.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20