Hoofdtekst
DE STALBERG.
Het slot "de Stalberg" bestreek den heelen loop van de Maas te Well en was daardoor een gevreesd punt voor de schepen, die in de middeleeuwen een levendig handelsverkeer onderhielden; naar de landzijde was het een geduchte sterkte voor de ridders, die veilig in hun toren huisden.
Van ouder tot ouder heeft altijd weten te verhalen, dat de Stalberg bewoond werd door edellieden, die zich naar hun bezittingen "van Stalbergen" noemden, maar die, hun adel tot oneer, het allesbehalve edele bedrijf van roofridder uitoefenden. Volgens de sage lieten die roofgierigen eenige van hun paarden averechts beslaan, zoodat de indrukken van de hoefijzers op den lossen grond nimmer het juiste spoor aanduidden. Zoo kon men meenen, dat de heeren afwezig waren, terwiji zij juist in hun toren op den loer lagen en omgekeerd, waren zij op rooftocht, wanneer men uit de versche sporen van de paardenhoeven meende te moeten besluiten, dat zij pas hun sterkte waren binnengereden. De gevangenen, die zij maakten, waren meestal kooplieden. Zij sloten deze op in een hechten toren of in een onderaardsch hol en lieten ze niet dan tegen zwaren losprijs vrij. Dit duurde zoo lang tot machtige vorsten een einde maakten aan die strooperijen, de heeren doodden of verdreven en het slot met den grond gelijk maakten.
Het slot "de Stalberg" bestreek den heelen loop van de Maas te Well en was daardoor een gevreesd punt voor de schepen, die in de middeleeuwen een levendig handelsverkeer onderhielden; naar de landzijde was het een geduchte sterkte voor de ridders, die veilig in hun toren huisden.
Van ouder tot ouder heeft altijd weten te verhalen, dat de Stalberg bewoond werd door edellieden, die zich naar hun bezittingen "van Stalbergen" noemden, maar die, hun adel tot oneer, het allesbehalve edele bedrijf van roofridder uitoefenden. Volgens de sage lieten die roofgierigen eenige van hun paarden averechts beslaan, zoodat de indrukken van de hoefijzers op den lossen grond nimmer het juiste spoor aanduidden. Zoo kon men meenen, dat de heeren afwezig waren, terwiji zij juist in hun toren op den loer lagen en omgekeerd, waren zij op rooftocht, wanneer men uit de versche sporen van de paardenhoeven meende te moeten besluiten, dat zij pas hun sterkte waren binnengereden. De gevangenen, die zij maakten, waren meestal kooplieden. Zij sloten deze op in een hechten toren of in een onderaardsch hol en lieten ze niet dan tegen zwaren losprijs vrij. Dit duurde zoo lang tot machtige vorsten een einde maakten aan die strooperijen, de heeren doodden of verdreven en het slot met den grond gelijk maakten.
Onderwerp
SINSAG 1291 - Verkehrt beschlagene Pferde (Hufeisen verkehrt untergebunden). 
SINSAG 1291 - Verkehrt beschlagene Pferde (Hufeisen verkehrt untergebunden). 
Beschrijving
Het slot 'de Stalberg' was een gevreesde vestingplaats van roofridders, eigenlijk edellieden, die mensen, meestal kooplieden gevangen namen en pas tegen een hoge losprijs weer vrijlieten. Ze lieten hun paarden verkeerdom beslaan, zodat hun sporen de mensen op het verkeerde been zette. Machtige vorsten maakten er op den duur een eind aan en doodden en verdreven de heren en maakten het slot met de grond gelijk.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Commentaar
1925
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Historische sagen'.
Verkehrt beschlagene Pferde (Hufeisen verkehrt untergebunden).
Naam Overig in Tekst
de Stalberg
de Stalberg
van Stalbergen
van Stalbergen
Naam Locatie in Tekst
Maas
Maas
Well
Well
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20