KEMP076 - Van stichtingen en oorsprongen: Klimmen

KLIMMEN.

Daar is een tijd geweest, dat Klimmen nog geen naam had. De overheid van het dorp kon bij het kiezen van een naam maar niet tot overeenstemming komen.
Tot de schout en de schepenen op zekeren dag weer vergaderden onder de dorpslinde, juist terwijl er eenige menschen van Valkenburg uit over den berg kwamen. Deze hadden de vergadering niet bemerkt; toen zij naar het dorp keken, zeiden zij tegen elkaar: ,,'t Is klimmen!" Zij bedoelden daarmee natuurlijk, dat het een heele klim was van Valkenburg tot aan dit dorp boven op den berg.
Dat hoorden de vroede vaderen Zij keken elkaar eens aan; dan stond de schout op en zeide: ,Wat zouden wij nog langer disputeeren! Als het dan klimmen is, zal het -met uw goedvinden, schepenen,- Klimmen blijven!"
Zoo werd besloten.

TM 2601 - Hoe het dorp (de stad, heuvel, straat, een plek of het stuk land) aan z'n naam is gekomen    TM 2601 - Hoe het dorp (de stad, heuvel, straat, een plek of het stuk land) aan z'n naam is gekomen   

Schout en schepenen van Klimmen disputeerden nog over de naam van hun dorp. Op een dag vergaderden ze onder de dorpslinde, toen een groep mensen uit Valkenburg naar de berg kwamen, waar het dorp op lag. Die mensen zeiden over de berg: ' 't Is klimmen'. Toen besloten de vroede vaderen om die naam te behouden.

Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.

1925

Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van stichtingen en oorsprongen'.

Hoe het dorp (de stad, heuvel, het stuk land) aan z'n naam is gekomen

Klimmen    Klimmen   

Valkenburg    Valkenburg   

2013-03-01 14:46:20