Hoofdtekst
DE VERWENSCHING.
Op zekeren dag zaten er in een herberg te IJzeren (Oud-Valkenburg) eenige mannen te kaarten. De troeven vielen den heelen tijd op één hand en de speler, die het meeste verloor, ergerde zich daar zeer over. Toen hij nu meende eens een keer zéér goede kaarten te hebben gekregen, zette hij er alles op, maar het zat hem weer tegen en hij zag, dat hij weer ging verliezen. ,,De duivel met zijn moer hale je!" schreeuwde hij tegen een van de spelers van zijn tegenpartij en daarbij sloeg hij zoo geweldig met de kaart op de tafel, dat alles wat op tafel stond of lag, ervan danste. Nu heeft de duivel, wanneer hij geroepen wordt, macht, mits de verwensching echt gemeend is. Dat was ze nu wel in dit geval. De duivel liet dan ook niet na, dadelijk te verschijnen en den verwenschten speler bij den kraag te grijpen. Hij vloog met hem door den schoorsteen op. Tot groot en wonder geluk van den gegrepene, zat in de kamer boven het herberglokaal een oude man den rozenkrans te bidden. Daar kon de duivel niet aan voorbij met zijn prooi en moest hij den man in den schoorsteen laten hangen. Met een geweldigen slag en onuitstaanbaren stank verdween hij nu alleen in de lucht, waarna de man door zijn kameraden naar beneden werd geholpen. Maar nòch de verwenscher, nòch de verwenschte hebben nog ooit een kaart aangeroerd, wanneer het om geld ging.
Op zekeren dag zaten er in een herberg te IJzeren (Oud-Valkenburg) eenige mannen te kaarten. De troeven vielen den heelen tijd op één hand en de speler, die het meeste verloor, ergerde zich daar zeer over. Toen hij nu meende eens een keer zéér goede kaarten te hebben gekregen, zette hij er alles op, maar het zat hem weer tegen en hij zag, dat hij weer ging verliezen. ,,De duivel met zijn moer hale je!" schreeuwde hij tegen een van de spelers van zijn tegenpartij en daarbij sloeg hij zoo geweldig met de kaart op de tafel, dat alles wat op tafel stond of lag, ervan danste. Nu heeft de duivel, wanneer hij geroepen wordt, macht, mits de verwensching echt gemeend is. Dat was ze nu wel in dit geval. De duivel liet dan ook niet na, dadelijk te verschijnen en den verwenschten speler bij den kraag te grijpen. Hij vloog met hem door den schoorsteen op. Tot groot en wonder geluk van den gegrepene, zat in de kamer boven het herberglokaal een oude man den rozenkrans te bidden. Daar kon de duivel niet aan voorbij met zijn prooi en moest hij den man in den schoorsteen laten hangen. Met een geweldigen slag en onuitstaanbaren stank verdween hij nu alleen in de lucht, waarna de man door zijn kameraden naar beneden werd geholpen. Maar nòch de verwenscher, nòch de verwenschte hebben nog ooit een kaart aangeroerd, wanneer het om geld ging.
Onderwerp
SINSAG 0918 - Teufel führt Sünder mit. 
SINSAG 0918 - Teufel führt Sünder mit. 
Beschrijving
Een kaartspeler vervloekt zijn medespeler. Omdat dat gemeend is, komt de duivel direct en neemt de verwenste speler mee, door de schoorsteen. Gelukkig zit er herberg boven het lokaal iemand de rozenkrans te bidden en daar kon de duivel niet langs. Hij verdween onmiddellijk, een vreselijke stank achterlatend. De kameraden van de verwenste hebben de man uit de schoorsteen bevrijdt. Zowel de vloeker als de vervloekte hebben nooit meer een kaart aangeraakt.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Commentaar
1925
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Duivelssagen'.
Teufel führt Sünder mit
Naam Overig in Tekst
Oud-Valkenburg
Oud-Valkenburg
IJzeren
IJzeren
Duivel
Duivel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20