Hoofdtekst
DE VIERDE MAN.
Te Spekholzerheide zaten op een Zondag drie kerels onder de Hoogmis in de kroeg en wilden kaarten. Dat was ook gezelliger dan mishooren. De vierde man ontbrak echter en zoo konden zij geen partijtje maken. Zij hadden daar geweldig het land over in en vloekten als ketters. Opeens kwam er een reiziger binnen en bestelde een borrel.
"Wilt gij een spelletje met ons doen?' vroegen de begeerige kaartliefhebbers.
"Waarom niet," meende de vreemdeling en nam plaats aan tafel. Terwijl de een de kaarten mengde en de andere het leitje wilde schoonmaken, om de punten aan te schrijven, stiet de laatste met zijn mouw het stukje krijt van de tafel en viel dit op den vloer in stukken. Maar toen hij zich bukte, onder de tafel in, om het grootste van de klotjes krijt op te rapen, zag hij, dat de vreemde speler een paardenvoet had. Met een angstschreeuw sprong hij recht en riep: ,,De duivel is los!" en teekende zich met een kruis. Een geweldige slag klonk nu.
De tafel en de stoelen met de spelers, de kaarten en de borrels, alles werd omgeworpen of verspreid. Toen de rook wat optrok, bleek de vreemdeling verdwenen. De solferachtige stank, dien hij achterliet, bewees voldoende, waar hij thuis hoorde. Van dien dag aan is er op dat huis geen zegen meer geweest, het "Geschäft" kwijnde en de bewoners stierven er allen vroeg.
Te Spekholzerheide zaten op een Zondag drie kerels onder de Hoogmis in de kroeg en wilden kaarten. Dat was ook gezelliger dan mishooren. De vierde man ontbrak echter en zoo konden zij geen partijtje maken. Zij hadden daar geweldig het land over in en vloekten als ketters. Opeens kwam er een reiziger binnen en bestelde een borrel.
"Wilt gij een spelletje met ons doen?' vroegen de begeerige kaartliefhebbers.
"Waarom niet," meende de vreemdeling en nam plaats aan tafel. Terwijl de een de kaarten mengde en de andere het leitje wilde schoonmaken, om de punten aan te schrijven, stiet de laatste met zijn mouw het stukje krijt van de tafel en viel dit op den vloer in stukken. Maar toen hij zich bukte, onder de tafel in, om het grootste van de klotjes krijt op te rapen, zag hij, dat de vreemde speler een paardenvoet had. Met een angstschreeuw sprong hij recht en riep: ,,De duivel is los!" en teekende zich met een kruis. Een geweldige slag klonk nu.
De tafel en de stoelen met de spelers, de kaarten en de borrels, alles werd omgeworpen of verspreid. Toen de rook wat optrok, bleek de vreemdeling verdwenen. De solferachtige stank, dien hij achterliet, bewees voldoende, waar hij thuis hoorde. Van dien dag aan is er op dat huis geen zegen meer geweest, het "Geschäft" kwijnde en de bewoners stierven er allen vroeg.
Onderwerp
SINSAG 0904 - Der vierte Mann. Teufel als Kartenspieler erkannt am Bocksfuss (Pferdefuss). 
SINSAG 0904 - Der vierte Mann. Teufel als Kartenspieler erkannt am Bocksfuss (Pferdefuss). 
Beschrijving
Drie mannen gaan gezellig kaarten in plaats van naar de Hoogmis op zondag. Ze zijn echter met zijn drieen en vloeken omdat ze daarom geen fatsoenlijk potje kunnen spelen. Dan komt er een reiziger de herberg binnen. De mannen vragen hem om mee te doen. Als een van hen het leitje wil schoonmaken, laat hij het krijtje vallen. Bij het oprapen ziet hij prompt dat de vreemdeling een paardepoot heeft. Hij schrok en sloeg een kruis. De reiziger verdween plotseling en liet een vreselijk stank achter. Met de herberg is het daarna nooit meer voor de wind gegaan en de mannen zijn allen vroeg gestorven.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Commentaar
1925
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Duivelssagen'.
Naam Overig in Tekst
Hoogmis
Hoogmis
Duivel
Duivel
Naam Locatie in Tekst
Spekholzerheide
Spekholzerheide
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20