Hoofdtekst
HET SPOOK IN DEN RANSEL.
Een soldaat, die onder Napoleon den veldtocht in Rusland had meegemaakt en na de verbanning van den Franschen keizer naar het eiland Elba, was afgedankt, bevond zich op weg naar huis. Het was al avond en hij had een langen marsch achter den rug, toen hij eindelijk in de omgeving van Amstenrade aan een logement kwam en er een nachtverblijf vroeg. Hij kreeg ten antwoord, dat alle kamers bezet waren, behalve eene, waar het in spookte, die kon hij hebben als hij wilde. Dat kon den soldaat weinig schelen, met dat spook zou hij wel raad weten. Hij liet zich den sleutel geven, opende de deur, keek eens goed achter kast en bed, blies het licht uit, kroop het bed in en sliep al gauw in. Het kon even middernacht zijn, toen hij eenig gestommel op de kamer hoorde en jawel, daar kwam het spook, heelemaal in het wit gekleed en met een licht in de hand. Het naderde het bed en hield den soldaat het licht onder de oogen. Deze deed alsof hij sliep en snorkte door, ook toen het spook hem aan den knevel trok en in de teenen kneep. Het spook scheen na dit onderzoek gerust en begaf zich naar den schoorsteen, waar het een steen uitlichtte en vervolgens een pot met geld daarachter verborg. Nadat het een tijd lang geld had geteld, kwam het weer eens kijken bij den soldaat en moest deze weer dezelfde behandeling ondergaan van zooeven. Hij hield zich echter goed en snorkte maar door, waarop het spook zich weer verwijderde en weer begon geld te tellen. Omstreeks één uur kwam het spook voor de derde maal kijken en trekken aan den knevel en de teenen van den soldaat. Deze verroerde ook nu geen vin. Daarop verdween het spook. De soldaat sliep al spoedig weer in. Vroeg in den morgen werd hij wakker en herinnerde hij zich ook het spook. Hij had goed op gelet, welken steen het had uitgelicht en zoo was het hem niet moeiIijk den pot met geld te vinden. Hij nam bet geld uit den pot, zette den pot en den, steen weer op hun plaats, en stopte het geld in zijn ransel; geen mensch die kon zien dat er iets was gebeurd of veranderd. Toen hij beneden kwam, stond de waard verbaasd te kijken en vroeg verwonderd: "Leef je nog? Is het spook dan niet bij je geweest" "Och wat ! Ik ben heelemaal niet bang. Ik heb het spook in mijn ransel gestopt." (Hij bedoelde het geld.) Dat verwonderde den waard: ,,Je bent de eerste, die er het leven niet bij inschiet met op die kamer te slapen." De soldaat wenschte den waard goeden dag en deze den soldaat goede reis, waarop de soldaat verder trok. Den volgenden nacht kwam het spook weer, maar toen het zijn geld niet meer vond, maakte het een geweldig kabaal. Sinds vertoonde het zich niet meer. Men zeide, dat het een bekend persoon uit het dorp was, tijdens zijn leven erg aan zijn geld gehecht.
Een soldaat, die onder Napoleon den veldtocht in Rusland had meegemaakt en na de verbanning van den Franschen keizer naar het eiland Elba, was afgedankt, bevond zich op weg naar huis. Het was al avond en hij had een langen marsch achter den rug, toen hij eindelijk in de omgeving van Amstenrade aan een logement kwam en er een nachtverblijf vroeg. Hij kreeg ten antwoord, dat alle kamers bezet waren, behalve eene, waar het in spookte, die kon hij hebben als hij wilde. Dat kon den soldaat weinig schelen, met dat spook zou hij wel raad weten. Hij liet zich den sleutel geven, opende de deur, keek eens goed achter kast en bed, blies het licht uit, kroop het bed in en sliep al gauw in. Het kon even middernacht zijn, toen hij eenig gestommel op de kamer hoorde en jawel, daar kwam het spook, heelemaal in het wit gekleed en met een licht in de hand. Het naderde het bed en hield den soldaat het licht onder de oogen. Deze deed alsof hij sliep en snorkte door, ook toen het spook hem aan den knevel trok en in de teenen kneep. Het spook scheen na dit onderzoek gerust en begaf zich naar den schoorsteen, waar het een steen uitlichtte en vervolgens een pot met geld daarachter verborg. Nadat het een tijd lang geld had geteld, kwam het weer eens kijken bij den soldaat en moest deze weer dezelfde behandeling ondergaan van zooeven. Hij hield zich echter goed en snorkte maar door, waarop het spook zich weer verwijderde en weer begon geld te tellen. Omstreeks één uur kwam het spook voor de derde maal kijken en trekken aan den knevel en de teenen van den soldaat. Deze verroerde ook nu geen vin. Daarop verdween het spook. De soldaat sliep al spoedig weer in. Vroeg in den morgen werd hij wakker en herinnerde hij zich ook het spook. Hij had goed op gelet, welken steen het had uitgelicht en zoo was het hem niet moeiIijk den pot met geld te vinden. Hij nam bet geld uit den pot, zette den pot en den, steen weer op hun plaats, en stopte het geld in zijn ransel; geen mensch die kon zien dat er iets was gebeurd of veranderd. Toen hij beneden kwam, stond de waard verbaasd te kijken en vroeg verwonderd: "Leef je nog? Is het spook dan niet bij je geweest" "Och wat ! Ik ben heelemaal niet bang. Ik heb het spook in mijn ransel gestopt." (Hij bedoelde het geld.) Dat verwonderde den waard: ,,Je bent de eerste, die er het leven niet bij inschiet met op die kamer te slapen." De soldaat wenschte den waard goeden dag en deze den soldaat goede reis, waarop de soldaat verder trok. Den volgenden nacht kwam het spook weer, maar toen het zijn geld niet meer vond, maakte het een geweldig kabaal. Sinds vertoonde het zich niet meer. Men zeide, dat het een bekend persoon uit het dorp was, tijdens zijn leven erg aan zijn geld gehecht.
Onderwerp
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz. 
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz. 
Beschrijving
Een soldaat uit de veldtocht van Napoleon brengt de nacht door in de spookkamer van een herberg. Hij is niet bang voor het spook als deze om middernacht komt en doet net of hij slaapt. Het spook telt het geld, dat hij daar in de muur heeft verstopt en blijft de slapende man herhaaldelijk plagen, maar de soldaat verroert zich niet. Het spook verdwijnt weer.
De volgende dag neemt de man de pot met geld mee. De waard is verbaasd dat hij de nacht heeft overleefd. Het spook is niet meer teruggekeerd. Men zegt dat het een man uit het dorp was, die erg aan zijn geld gehecht was.
De volgende dag neemt de man de pot met geld mee. De waard is verbaasd dat hij de nacht heeft overleefd. Het spook is niet meer teruggekeerd. Men zegt dat het een man uit het dorp was, die erg aan zijn geld gehecht was.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Commentaar
1925
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van schatten'.
Der verborgene Schatz
Naam Overig in Tekst
Napolein
Napolein
Frans
Frans
Naam Locatie in Tekst
Rusland
Rusland
Elba
Elba
Amstenrade
Amstenrade
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20