Hoofdtekst
De luizen
Te Weert-Meerssen woonde een oude vrouw. Zij ging altijd gekleed als een heks en had ook de naam dat werkelijk te zijn. Daarom werd zij naar haar voornaam Heksenfie genoemd. Zag iemand haar gaan over de weg en zeide hij tegen een ander: 'Het is een heks,' dan kon zij nog zo ver weg zijn maar dan keerde zij zich om. Zij bekeek dan degene die haar een heks had genoemd en deze kreeg gewoonlijk grote last van luizen. Die 'wenste' zij de mensen.
Op zekere dag kwam de dokter uit Meerssen naar Weert en zei tegen de man van de zieke die hij bezocht: 'Ik kan nog niet een keer in Weert komen of ik zie dat wijf over straat lopen.' Hij doelde daarmee op Heksenfie, die een kleine honderd meter verder over de weg liep.
Dat wijf kan ook nog wel wat anders dan brood eten,' antwoordde de man.
Hij had dit nauwelijks gezegd, of het wijf keerde zich om en bekeek hem grijnzend.
De man ging wat later weer naar zijn werk, maar kon het al spoedig niet meer uithouden. Toen hij thuiskwam, zag hij dat heel zijn hemd vol luizen zat. Wassen hielp niet en uit angst de plaag verder te verbreiden, bleef er niets anders over dan het maar te verbranden. Daarbij liet de heks het voor die keer.
Te Weert-Meerssen woonde een oude vrouw. Zij ging altijd gekleed als een heks en had ook de naam dat werkelijk te zijn. Daarom werd zij naar haar voornaam Heksenfie genoemd. Zag iemand haar gaan over de weg en zeide hij tegen een ander: 'Het is een heks,' dan kon zij nog zo ver weg zijn maar dan keerde zij zich om. Zij bekeek dan degene die haar een heks had genoemd en deze kreeg gewoonlijk grote last van luizen. Die 'wenste' zij de mensen.
Op zekere dag kwam de dokter uit Meerssen naar Weert en zei tegen de man van de zieke die hij bezocht: 'Ik kan nog niet een keer in Weert komen of ik zie dat wijf over straat lopen.' Hij doelde daarmee op Heksenfie, die een kleine honderd meter verder over de weg liep.
Dat wijf kan ook nog wel wat anders dan brood eten,' antwoordde de man.
Hij had dit nauwelijks gezegd, of het wijf keerde zich om en bekeek hem grijnzend.
De man ging wat later weer naar zijn werk, maar kon het al spoedig niet meer uithouden. Toen hij thuiskwam, zag hij dat heel zijn hemd vol luizen zat. Wassen hielp niet en uit angst de plaag verder te verbreiden, bleef er niets anders over dan het maar te verbranden. Daarbij liet de heks het voor die keer.
Beschrijving
De oude vrouw Heksenfie wenst iedereen die haar 'heks' noemt onder de luizen.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970
Herdruk: ca. 1970
Commentaar
1925 (Herdruk ca. 1970)
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van plagen'.
Naam Overig in Tekst
Weert-Meerssen 
Weert-Meerssen 
Heksenfie
Heksenfie
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20