Hoofdtekst
De uittocht van de krekels
De heksen wreken zich soms door de mensen met wie zij onenigheid hebben, de een of andere plaag te zenden; meestal ratten, muizen, rupsen of kleiner ongedierte. Zo ontdekte zekere familie te Gronsveld op een avond dat huis, stallingen en schuren krioelden van krekels.
Dit verwonderde hen te meer, daar zij er vroeger nooit last van hadden.
Overdag zagen zij er niet een, maar kwamen zij 's avonds met licht in de stal, dan vluchtte het krieuwelend ongedierte naar alle kanten weg. Zij wisten geen raad ertegen en de plaag werd met de dag erger. Aan familie en vrienden hadden zij al hun nood geklaagd, maar deze wisten evenmin een middel. Tot op een morgen een vrouw met garen band aan de deur klopte en ook van de plaag te horen kreeg.
Zij hoorde de hele geschiedenis aan en raadde hun toen het volgende:
een van de huisgenoten moest 's avonds na het vallen van de duisternis, achtereenvolgens aan drie hoeken van het huis het Sint-Jans-Evangelie bidden, een hoek moest hij zeker overslaan, welke, dat kwam er niet op aan.
De oudste dochter deed dit 's avonds. Toen de avond gevallen was, bad zij aan drie hoeken van het huis het Sint-Jans-Evangelie. Daarna werd licht in het huis ontstoken en stallen en schuren nagezien. Er was geen krekel meer te ontdekken. Zij waren bevrijd van de plaag. Ze begrepen wel niet waar dat ongedierte heen was. Ze zouden het spoedig vernemen. Hun huis lag, geheel afgezonderd, een eindje het veld in, en de afstand tussen het hunne en dat van hun naaste buurman was ongeveer vijftig meter.
De dag na het verdwijnen van de krekels raakte de moeder toevallig in gesprek met haar buurvrouw. En nu klaagde de laatste haar nood: het hele huis krioelde van de krekels; de insekten waren plotseling gekomen.
'Sinds wanneer hebt gij die dan?' vroeg zij.
'Sedert gisterenavond,' antwoordde de buurvrouw.
De vrouw vond het erg jammer dat haar buren nu de dupe waren geworden, en dat haar dochter toevallig die hoek van het huis had overgeslagen, die het dichtst in de richting van het huis van hun buurman stond. Zij durfde de ander echter ook niet zeggen hoe zij de krekels kon verdrijven, uit angst dat de buurvrouw ook juist de hoek die het meest naar hun huis stond gekeerd, zou overslaan en dat zij dan weer de plaag terugkregen.
De heksen wreken zich soms door de mensen met wie zij onenigheid hebben, de een of andere plaag te zenden; meestal ratten, muizen, rupsen of kleiner ongedierte. Zo ontdekte zekere familie te Gronsveld op een avond dat huis, stallingen en schuren krioelden van krekels.
Dit verwonderde hen te meer, daar zij er vroeger nooit last van hadden.
Overdag zagen zij er niet een, maar kwamen zij 's avonds met licht in de stal, dan vluchtte het krieuwelend ongedierte naar alle kanten weg. Zij wisten geen raad ertegen en de plaag werd met de dag erger. Aan familie en vrienden hadden zij al hun nood geklaagd, maar deze wisten evenmin een middel. Tot op een morgen een vrouw met garen band aan de deur klopte en ook van de plaag te horen kreeg.
Zij hoorde de hele geschiedenis aan en raadde hun toen het volgende:
een van de huisgenoten moest 's avonds na het vallen van de duisternis, achtereenvolgens aan drie hoeken van het huis het Sint-Jans-Evangelie bidden, een hoek moest hij zeker overslaan, welke, dat kwam er niet op aan.
De oudste dochter deed dit 's avonds. Toen de avond gevallen was, bad zij aan drie hoeken van het huis het Sint-Jans-Evangelie. Daarna werd licht in het huis ontstoken en stallen en schuren nagezien. Er was geen krekel meer te ontdekken. Zij waren bevrijd van de plaag. Ze begrepen wel niet waar dat ongedierte heen was. Ze zouden het spoedig vernemen. Hun huis lag, geheel afgezonderd, een eindje het veld in, en de afstand tussen het hunne en dat van hun naaste buurman was ongeveer vijftig meter.
De dag na het verdwijnen van de krekels raakte de moeder toevallig in gesprek met haar buurvrouw. En nu klaagde de laatste haar nood: het hele huis krioelde van de krekels; de insekten waren plotseling gekomen.
'Sinds wanneer hebt gij die dan?' vroeg zij.
'Sedert gisterenavond,' antwoordde de buurvrouw.
De vrouw vond het erg jammer dat haar buren nu de dupe waren geworden, en dat haar dochter toevallig die hoek van het huis had overgeslagen, die het dichtst in de richting van het huis van hun buurman stond. Zij durfde de ander echter ook niet zeggen hoe zij de krekels kon verdrijven, uit angst dat de buurvrouw ook juist de hoek die het meest naar hun huis stond gekeerd, zou overslaan en dat zij dan weer de plaag terugkregen.
Beschrijving
Om een krekelplaag weg te krijgen, die het werk is van een heks, moet een huisgenoot bij drie hoeken van de kamer het Sint-Jans-Evangelie bidden en één hoek overslaan. Het gebeurt en de krekels zijn verdwenen. Maar dan blijken de buren last te hebben van krekels. Hun huis ligt in de richting van de hoek die met het bidden is overgeslagen.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970
Herdruk: ca. 1970
Commentaar
1925 (Herdruk ca. 1970)
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van plagen'.
Naam Overig in Tekst
Sint-Jans-Evangelie 
Sint-Jans-Evangelie 
Naam Locatie in Tekst
Gronsveld
Gronsveld
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20