Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

WEV010404

Een sage (mondeling), zaterdag 19 juni 1965

Hoofdtekst

Een eindje hier over grenze woonde vrouger man, dei es n moal twei poaters n zet opbaargd het. Toun ze weg gongen, vruigen ze hom, wat ze schuldig wazzen. De man wol niks hebben, want aarm was e nait.
"Goud", zeden de poaters, "den kriegen ie van ons n goave; ie zeln nou mensn bezetn kennen en geneezn."
En dat is deur goan, teminste, zo verteln ze hier.
Wondere krachtn mout de man had hebben, moar hai kwam uut tied.
Omdat zien zeun in dat huus geboorn was, bezat dei dezulfde macht; want de goave zol in dat huus blievn.
Moar dei jonge man dochde: "Ik bin nog al gek, ik heb wel anders wat te doun den mie bezig holn mit dei kunstn."
En toun de klantn den bie hom kwamen, stuurde hai ze vot.
Dat wur zien ramp.
t Vai gong hom dood; de zwienen, de baistn, de peerden, niks wol t meer mit de boerderij.
Hai begreep, woor t van kwam en is toun ook weer begonnen te bezetn. En van of dei dag was t weer gezond mit zien vaistoapel.
Zulf ken ik de man nait; wonen wait ik hom wel en de lu hier goan dr wel hen.
Wat dr aal van woar is, ik wait et nait.
Moar dat er meer is den veul mensn denkn, neem moar van mie aan.

Onderwerp

TM 3102 - Belezer geneest mens of dier    TM 3102 - Belezer geneest mens of dier   

Beschrijving

Zoon van man die als dank van paters de gave had gekregen om met bezetten mensen te genezen, krijgt de gave overgedragen. Hij wil er niets mee doen, maar als zijn vee sterft pakt hij het bezetten weer op, waarna zijn vee gezond blijft.

Bron

Collectie Wever, verslag 104, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21