Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

WEV005601

Een sage (mondeling), dinsdag 26 maart 1963

Hoofdtekst

Doar was ain kind zaik worn. In het kussen hadden buurvroulu ain kranse zain. Dat was 't waark van 'n hekse. En dr wasn altied wel van dei olle wiefkes, dei doar veur aankeekn wurn. Zukke stakkers muzzen oppaazn ook, want ze können moar zo van 't haim ofschopt worden. Slim biegeleuvige mensen zeden zulfs:“Ik zel heur doodmoakn”
Wieder gung 't vertelsel, dat as zo'n kraanse verbrand wur, de hekse touglieks verbrandde. Ik heb altied lacht om dei onzin, moar zeker is, dat hail wat lu er stief aan leufden.

Ook al kon je bewiezen, dat ze zuk vergisden, den geleufden ze joe nog nait.

Onderwerp

TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek    TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   

TM 3109 - Heksenkrans in kussen    TM 3109 - Heksenkrans in kussen   

Beschrijving

Krans in kussen van ziek kind is de schuld van een heks. Bij verbranden van de krans zou tegelijkertijd de heks verbranden.

Bron

Collectie Wever, verslag 56, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

Commentaar

As ie mie vroagen noar vertelsels over biegeleuf, den mou 'k joe zeggen, da 'k genog verhoaln heurd heb.
Moar omdat ik dr gain geleuf aan sluig, is 't mie dr maist bie deur waaid. Wat er zoal in het veen verteld wur? Luster moar.

Biegeleuf is wel, wat andern mie verteld hebben.

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21