Hoofdtekst
Veurloop:
Mien voader hef meermoaln dingen van te veurn zain; en ik zulf leuf ook dat mensn of daiern wat veuroet waitn.
Biegeleuf kennen ie zowat nich nuimen.
Mien voar zag dan wol ais löchies brannen; dan zee e: "doar komp n hoes te stoan." Is ook oetkomen; ik kan hier wol meer dan aine aanwiezn dai d oal heer profetaiert hef.
Hai zag ook es n hail riehe poaln dwars deur t veld goan. Loater binnen ze dr komen; t wazzen telefoonpaolen.
t Gebeurde ais n moal, dou hai op berre lag, dat e gestommel heurde. t Was net of dr achter in hoes wat ofbrookn wur.
Hai van t berre of um te kiekn, wat of dat toch beduden mog.
Hai is t hoes deur loopm en de schure, man dr was niks te zain.
t Was n misschain n poar moand loater, dou is zien mouder, dai bie mien olle lu inwoonde, overleden.
In dai ollerwetske hoeskes was ['t] aal wat bekrompn en zo kun de kiste nich deur de deure of eerst muzzen de noabers n schot wegbreekn. Bie t gekroak en gerammel van de plankn heurde mien voar weer dat zulfde geluud as s nachts. Dit binnen feitn, woor ie aan geleuvn moutn; net zo goud as wat ik dan mit moakt heb.
Wie hadden eerder n beste hond, dee gain mens kwoad.
Man as e vol luip, dan was t nich best.
Ik zag hum es n keer in de richtn van Jan T. goan en ik dochde al: dat is mis. t Was zo, oal Jan is overleden. Ons hond hef door n zet zeetn te hoeln en dan kunnen ie dr op aan.
Loater reet e oet noar t hoes van Engel S. Ook doar zat e te jankn; Engel is oet tied komen; en de hond bleef bie hoes.
Wordt wol es beweerd, dat zuks onzin is, man as ie et zulf beleefd hebben, wor ie door wat veurzichtig mit.
Ik kwam es op n oavend bie hoes en heurde in de verte n katoele schrouwen. Mien voar har mie al verteld, dat ie dan op n dode reekn können. Ik heb dr dou es op let en joa heur, hail nich zo 'n laange tied doornoa sturf hier n olle man in de buurt.
Wie hebt vrouger n oale taande in hoes had. t Mens har oopn bainen en lag veul op berre. Op n keer zeg ze: "Ik zai aal man n vogel zitn op de voldeure, t is n katoele."
t Olske muik zuk zörgn en wie dochden ook: non gait oal taande. Man och, zai sukkelde wol wat wieder, man veul minder wur ze ook nich.
Dou kwam de winter en mus dr n zwien slacht worn. De slachter wur woarschouwd; dai kwam, man dou t aan slachtn tou was, zee hai: "Ik zai dr wat teegn aan, k vuil mie niks te lekker vandoage; as t kan heb ik laiver dat ie n ander hoalt." Dat is dan ook gebeurd.
Dat was s moandoags; s wonsdoags kreeg de slachter long-e-steekn en op vrijdag was e dood. Dai katoele mout dat dus waitn hebben, want hai is dr nich weer west en mien taande hef nog n hail zet leefd; ie vinnen t misschain wat roar, man t is zo.
Wat mien oal heer nich kön, dat was et zain van liekstoaties.
Oal Maier kun dat wol. Dai zag de woagns; de peerden en de mensn dai volgden.
Hai was mit de helm geboorn en dai lu hebben aigelieks man oakelk leven. Voak luip e s nachts bie t pad umdat e t op berre nich oet holn kön.
Zo stön e es n moal op de weg en dou kwam hai n bekende teegn.
"Zo Beernd, doe ook weer bie de weg?", vruig dai man.
"Joa", zee Beernd, "en door komp dien bruier ook aan."
"Dat is onmeugelk, dai woont ja zo 'n ende vot en komp hoast nich in hoes."
Man n poar doagn noa tied, door kwam e werkelijk aan.
Dat was dus wol n mooi geval; man t vuil ook wol es anders oet.
Ain van de jongs van V. zee teegn oal Beernd, dat e gauw trouwn gung. En dou zee de olle man: "Moust nich doun, mien jong, overkomt die wat." Man dai jonge vent kunzuk toch nich steurn aan Maier zien proatjes en zo trouwn overgeevn.
En zo komp dag van brulof. In n verdekte woagn gait et noar t gemaintehoes. Zai komen Maier nog inteegn en V. rop: "Wie goan trouwn, wat zeg ie non?"
d Oale bromt in zuk zulf: "Hast nich doun moutn, mien jong."
Eevn loater komp peerd van de verdekte woagn mit t jonge poar op de loop; t wicht kwam dr oarig goud of, man V. kwam dr bie dood. Oal Beernd har dit toch man zain.
Mien voader hef meermoaln dingen van te veurn zain; en ik zulf leuf ook dat mensn of daiern wat veuroet waitn.
Biegeleuf kennen ie zowat nich nuimen.
Mien voar zag dan wol ais löchies brannen; dan zee e: "doar komp n hoes te stoan." Is ook oetkomen; ik kan hier wol meer dan aine aanwiezn dai d oal heer profetaiert hef.
Hai zag ook es n hail riehe poaln dwars deur t veld goan. Loater binnen ze dr komen; t wazzen telefoonpaolen.
t Gebeurde ais n moal, dou hai op berre lag, dat e gestommel heurde. t Was net of dr achter in hoes wat ofbrookn wur.
Hai van t berre of um te kiekn, wat of dat toch beduden mog.
Hai is t hoes deur loopm en de schure, man dr was niks te zain.
t Was n misschain n poar moand loater, dou is zien mouder, dai bie mien olle lu inwoonde, overleden.
In dai ollerwetske hoeskes was ['t] aal wat bekrompn en zo kun de kiste nich deur de deure of eerst muzzen de noabers n schot wegbreekn. Bie t gekroak en gerammel van de plankn heurde mien voar weer dat zulfde geluud as s nachts. Dit binnen feitn, woor ie aan geleuvn moutn; net zo goud as wat ik dan mit moakt heb.
Wie hadden eerder n beste hond, dee gain mens kwoad.
Man as e vol luip, dan was t nich best.
Ik zag hum es n keer in de richtn van Jan T. goan en ik dochde al: dat is mis. t Was zo, oal Jan is overleden. Ons hond hef door n zet zeetn te hoeln en dan kunnen ie dr op aan.
Loater reet e oet noar t hoes van Engel S. Ook doar zat e te jankn; Engel is oet tied komen; en de hond bleef bie hoes.
Wordt wol es beweerd, dat zuks onzin is, man as ie et zulf beleefd hebben, wor ie door wat veurzichtig mit.
Ik kwam es op n oavend bie hoes en heurde in de verte n katoele schrouwen. Mien voar har mie al verteld, dat ie dan op n dode reekn können. Ik heb dr dou es op let en joa heur, hail nich zo 'n laange tied doornoa sturf hier n olle man in de buurt.
Wie hebt vrouger n oale taande in hoes had. t Mens har oopn bainen en lag veul op berre. Op n keer zeg ze: "Ik zai aal man n vogel zitn op de voldeure, t is n katoele."
t Olske muik zuk zörgn en wie dochden ook: non gait oal taande. Man och, zai sukkelde wol wat wieder, man veul minder wur ze ook nich.
Dou kwam de winter en mus dr n zwien slacht worn. De slachter wur woarschouwd; dai kwam, man dou t aan slachtn tou was, zee hai: "Ik zai dr wat teegn aan, k vuil mie niks te lekker vandoage; as t kan heb ik laiver dat ie n ander hoalt." Dat is dan ook gebeurd.
Dat was s moandoags; s wonsdoags kreeg de slachter long-e-steekn en op vrijdag was e dood. Dai katoele mout dat dus waitn hebben, want hai is dr nich weer west en mien taande hef nog n hail zet leefd; ie vinnen t misschain wat roar, man t is zo.
Wat mien oal heer nich kön, dat was et zain van liekstoaties.
Oal Maier kun dat wol. Dai zag de woagns; de peerden en de mensn dai volgden.
Hai was mit de helm geboorn en dai lu hebben aigelieks man oakelk leven. Voak luip e s nachts bie t pad umdat e t op berre nich oet holn kön.
Zo stön e es n moal op de weg en dou kwam hai n bekende teegn.
"Zo Beernd, doe ook weer bie de weg?", vruig dai man.
"Joa", zee Beernd, "en door komp dien bruier ook aan."
"Dat is onmeugelk, dai woont ja zo 'n ende vot en komp hoast nich in hoes."
Man n poar doagn noa tied, door kwam e werkelijk aan.
Dat was dus wol n mooi geval; man t vuil ook wol es anders oet.
Ain van de jongs van V. zee teegn oal Beernd, dat e gauw trouwn gung. En dou zee de olle man: "Moust nich doun, mien jong, overkomt die wat." Man dai jonge vent kunzuk toch nich steurn aan Maier zien proatjes en zo trouwn overgeevn.
En zo komp dag van brulof. In n verdekte woagn gait et noar t gemaintehoes. Zai komen Maier nog inteegn en V. rop: "Wie goan trouwn, wat zeg ie non?"
d Oale bromt in zuk zulf: "Hast nich doun moutn, mien jong."
Eevn loater komp peerd van de verdekte woagn mit t jonge poar op de loop; t wicht kwam dr oarig goud of, man V. kwam dr bie dood. Oal Beernd har dit toch man zain.
Onderwerp
SINSAG 0487   
TM 2901 - Helmdragers   
SINSAG 0486   
SINSAG 0481   
Beschrijving
Voorbeelden van voorloop.
Bron
Collectie Wever, verslag 109, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Jan T.   
Engel S.   
Maier   
Meijer   
Beernd   
V.   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
