Hoofdtekst
De gestrafte maaier
Een zestig, zeventig jaar geleden, toen Heerlen nog een dorp was, verzamelden zich daar telken jaren in de hooitijd, uit de omliggende dorpen de bewoners, die een bedevaart naar Scherpenheuvel wilden doen.
Buiten de kom van het dorp waren twee maaiers in het hooi werkzaam. Een van de twee was bezig de zeis te harden.
'Houd op met harden!' riep de tweede boer tegen de eerste. 'Daar komt de processie van Scherpenheuvel aan!' 'Processie of geen processie, ik blijf harden!' antwoordde de eerste koppig.
En hij bleef harden, meer dan hem lief was. Hij kon niet meer ophouden en hardde drie dagen aan één stuk, eer hij verlost was.
Een zestig, zeventig jaar geleden, toen Heerlen nog een dorp was, verzamelden zich daar telken jaren in de hooitijd, uit de omliggende dorpen de bewoners, die een bedevaart naar Scherpenheuvel wilden doen.
Buiten de kom van het dorp waren twee maaiers in het hooi werkzaam. Een van de twee was bezig de zeis te harden.
'Houd op met harden!' riep de tweede boer tegen de eerste. 'Daar komt de processie van Scherpenheuvel aan!' 'Processie of geen processie, ik blijf harden!' antwoordde de eerste koppig.
En hij bleef harden, meer dan hem lief was. Hij kon niet meer ophouden en hardde drie dagen aan één stuk, eer hij verlost was.
Beschrijving
Een maaier gaat door met het harden van zijn zeis, ook al komt er een processie voorbij. Maar dan kan hij ook echt niet meer ophouden en moet drie dagen aan stuk door doorgaan, tot hij verlost was.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970
Herdruk: ca. 1970
Commentaar
1925 (Herdruk ca. 1970)
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van zondagschenissen'.
Naam Locatie in Tekst
Heerlen 
Heerlen 
Scherpenheuvel
Scherpenheuvel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20