Hoofdtekst
Er was eens een wonderlijke man. Hij deed vreemd en de mensen waren bang voor hem; hij zou kunnen heksen. In zijn kussens kwamen vaak kransen voor.
Toen hij op sterven lag had hij het erg benauwd. Na zijn dood, toen men hem ging kisten, zag men dat zijn hoofd verkeerd op de romp stond, een teken dus dat hij een heks was geweest.
Toen hij op sterven lag had hij het erg benauwd. Na zijn dood, toen men hem ging kisten, zag men dat zijn hoofd verkeerd op de romp stond, een teken dus dat hij een heks was geweest.
Beschrijving
Man moet heks zijn, want heeft kransen in kussen, is benauwd op sterfbed en na zijn dood staat zijn hoofd verkeerd op de romp.
Bron
Collectie Wever, verslag 115, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21