WEV013801

Was n moal n hail minne boer, dei zien waarkvolk slecht behandelde. Nou was dat niks gain biezunders, want de mainste boern warn vrouger zo gierig as de pest. Zulf vratn ze zuk de pokkel vol, moar de knechtn kreegn moar zunig zat.
Dizze boer nou har zien knechtn en maiden ook bekört.
En toun e loater dood gung, kreeg e gain rust.
Aalgedurig zaggen de maid en de knecht hom weer.
Den luip e deurde boerderij; gain wonder dat de jongelu zuk door baange veur muiken.
Toun dat gespook nait op huil, gungen ze in t leste noar n geestelijke. Dei stuurde n poater dr op of.
Poater komp dr in huus; hai zugt de geest loopn en stekt hom den zien buusdouk tou. Ie moutn reekn, aanpakn mit de blode handen duzzen ze zo aine nait.
De geest gript de buusdouk aan en is tegeliek vot.
De helfte van buusdouk was ook weg.
Poater ston mit de andere helfte in de hand.
Van of dei tied hebben knecht en maid boer nait meer zain.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Boer die personeel slecht behandelt krijgt na zijn dood geen rust, en keert terug op de boerderij. Pater steekt hem zijn in een zakdoek gewikkelde hand toe. Nadat de geest de zakdoek heeft gegrepen en verdwijnt, is de boer niet meer gezien.

Collectie Wever, verslag 138, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

2013-03-01 14:46:21