Hoofdtekst
“Ik was knecht bie de muller in Bunermond.
Op een dag sturf de oale muller; toen dacht ik, dat is mis jong. Reken dr op, dat doe hum weer zugst.
En was t niet zo?
Niet lang na de begraffenis zweefde de muller al ommien huus.
Daar was ik hielemaal niet bliede mit heur.
En k wol hum ook niet veurde kop steutn; op een oavend stak ik hum de hand toe. Maar, o wee, de glunige geest hef mien hand verbrand. Later kwam ik de muller nog wel weer teegn; as ik hum dan een hand geevn wol, nam ik de buusdoek uut de buuts en stak die hum toe.
As e die aanpakte, verbrandde er een slip van.”
Banning had et ook met de heksen te doen.
Ik kwam er es n keer en toen zee ie: “Siebring, jong, noe hewwe wat, de vrouw en ikke; wie hebt een hekse in et kuzn.”
Ik zee: “Hoe kom ie daar toch bie?”
“Nou, mien vrouw en ik slaapn dr niet van heur; de hiele nacht gien oge dicht had; et beweegt in t kuzn; zol ie naar de duvelbaander wiln veur ons?”
Ik ze: “Niet neudig man, laat mie dat kuzn maar zien.”
De veern waren biemekaar klonterd, maar ik heb t kuzn goed deur mekaar schud en heb zegd: “Noe is t in orde Banning.”
“Zat er een kraans in?” vruug ie mie.
Ik zee: “Ja, maar die is nou uut, slaap maar rustig.”
Voorlopig was de familie weer gerust, al bleevn ze t niet.
Toen de vrouw van Banning later sturf, zag ie heur ook terug.
Dan liep ie naar de deur om haar er in te laatn, maar dan was ze net weer weg. Zo vertelde hij mie teminste.
Wie zegn dus, dat de oale biegeleuvig was.
En toch had e iets in zuch, wat wie niet hebben.
Ik weet nog, dat et knaal graavn is van Bunermond naar Bunen.
Ik prootte er is met Banning over en toen zee ie: “Ja, hier komp et knaal gauw langs.” En toen wees hij mie de plaats aan.
Ik ze: “Nee man, hier niet, maar ginds, een paar honderd meter varder.” En ik dacht geliek te hebben, want op de plekke die ik aan wees, was et nei-e knaal projekteerd.
“Nee”, zee ie, “dat wiln de mensn wel, maar hier op dizze plekke kom et knaal, want ik heb “help” roepn heurd, hier verdrinkt iene.”
En krigt de oale gien gliek ook nog?
Het oorspronkelijke plan hebt ze vaarn laatn en et knaal graavn op de plaats die B. precies aanweezn had.
Goed, dat wist ie dus. Op n dag zit er een man uut Gasselte te visn aan dat nei-e knaal; ik weet et nog goed, t was een olle vriegezel. Opiens is die in t water schootn. Mensn in de buurt hebt nog “help” roepn heurd en toen dr op af; maar t was al te late.
Dat is toch wel iegenaardig niet? Maar Banning zag dat.
t Was jaarn later. En in de harfst. Banning zat in zien huussien.
“Hee, daar komp iemand aanscheuveln en verdrinkt mie daar” zeg ie.
En tkwam al weer uut. Het eerste wichien dat s winters op de scheuvels ree, zakte deurt ies en verdrunk.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   
SINSAG 0493 - Vorzeichen eines Kanals   
TM 2901 - Helmdragers   
TM 3109 - Heksenkrans in kussen   
TM 3106 - Het drankje van de duivelbanner   
Beschrijving
Bron
Naam Overig in Tekst
Banning   
B.   
Naam Locatie in Tekst
Bunermond   
Buinermond   
Nieuw-Buinen   
Plaats van Handelen
Buinermond   
Nieuw-Buinen   
Kloekenummer in tekst
G012a   
