Hoofdtekst
Veurloop.
Ik zel joe verteln van aign belevenisn.
Wie betrokn es n keer 'n nei huus; was n winkel in.
Nou gebeurde t voak, dat ik, as k noar de winkel tou luip, n vrou achter mie aanloopn zag. Zai har n widde mutse op ze har gain bain-n. Dou dat moar nait ophuil, muik ik mie zörge en zee t teegn voader. Dei wol dr eerst niks van waitn, mor dou e vernam, da k baange was, ze e: "Doe gest mor es n zetje vot en den zel-we es kiekn, of dien bruiers dat mens ook zain."
Goud, ik gung eevn noar femilie en mien drei bruiers mozzen bie mekoar op berre.
Eerst kreegn ze al ruzie, want gainaine duz veuran lign.
De olste wuig dr eindelk op.
Man kiek, toun kwam dat zulfde mens mit de widde mutse s nachts bie de jonges veur t berre stoan; zai zagn heur dudelk.
Mien voader is toun noar de veurige bewoners trokn en vruig: "Wat is dr mit joen huus west; wie worn achtervolgd deur n schim."
En wat bleek toun?
De veurige bewoners hadden n kind aannomen. De pleegmoeke van dat kind was ook overleedn en de man was weer trouwd. En toun mos t kind vot, ofschoon ze beloofd hadden, dat ze dr goud veur weezn zoln. Doarom was de geest van de mouder weer verscheen-n en doolde deur t olle huus. Toun mien voader alles aan dei mensen verteld har, hebben ze t kind weer noomn. En wie hebben t mens, dewidde mutse zunder bain-n nooit weer zain.
Ik zel joe verteln van aign belevenisn.
Wie betrokn es n keer 'n nei huus; was n winkel in.
Nou gebeurde t voak, dat ik, as k noar de winkel tou luip, n vrou achter mie aanloopn zag. Zai har n widde mutse op ze har gain bain-n. Dou dat moar nait ophuil, muik ik mie zörge en zee t teegn voader. Dei wol dr eerst niks van waitn, mor dou e vernam, da k baange was, ze e: "Doe gest mor es n zetje vot en den zel-we es kiekn, of dien bruiers dat mens ook zain."
Goud, ik gung eevn noar femilie en mien drei bruiers mozzen bie mekoar op berre.
Eerst kreegn ze al ruzie, want gainaine duz veuran lign.
De olste wuig dr eindelk op.
Man kiek, toun kwam dat zulfde mens mit de widde mutse s nachts bie de jonges veur t berre stoan; zai zagn heur dudelk.
Mien voader is toun noar de veurige bewoners trokn en vruig: "Wat is dr mit joen huus west; wie worn achtervolgd deur n schim."
En wat bleek toun?
De veurige bewoners hadden n kind aannomen. De pleegmoeke van dat kind was ook overleedn en de man was weer trouwd. En toun mos t kind vot, ofschoon ze beloofd hadden, dat ze dr goud veur weezn zoln. Doarom was de geest van de mouder weer verscheen-n en doolde deur t olle huus. Toun mien voader alles aan dei mensen verteld har, hebben ze t kind weer noomn. En wie hebben t mens, dewidde mutse zunder bain-n nooit weer zain.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
Overleden vrouw komt terug als haar kind na hertrouwen van haar man het huis uit moet. Nadat het kind terug is bij de vader blijft de geest van de vrouw weg.
Bron
Collectie Wever, verslag 76, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21