Hoofdtekst
RK: Heeft u wel eens wat gehoord van de nageboorte, van een paard of van een ander dier, wat ze daar mee deden?
WM: Jawel. De beurtschippers waren vroeger de schippers die met het schip van het dorp naar de stad gingen. De boderijders waren de vervangers van de beurtschippers, bij wijze van spreken. De boderijders begonnen vroeger met de hondenkar. En dan zeggen ze van hondenleven! Dat zeggen ze wel eens, die mevrouw heeft een hondenleven! En waar komt dat woord weg? Dat kan ik je nog verklaren ook. Twee honden hadden ze vroeger voor de kar. En dan moesten ze van Oldenhove bij wijze van spreken naar Groningen en dan gaan er allemaal van die magadam [onverstaanbaar] mee. Die honden die gingen door de stad, en toen waren ze half in de stad. En het bloed liep door die hond z'n poten. Weet je wat die man nou dee? Die leren zooltjes deed ie die honden om de poten. Nou en zo ging dat verder weer door de straat. Nou en toen kwamen ze weer terug van de stad. Maar die honden waren niet gewoon in huis, nee, die zaten in een hondenhok, rondom het huis. En weet je wel wat eten of dat ze kregen? Nogeboorte van een dooie schoot, een schootlam, of ze kregen nogeboorte van koe, of een dooie kalf ofzo. Dat most die hond, die most dat opvreten. Nou en dat vreten dat konden ze allemaal niet op natuurlijk. En die kalf, die werd begraven in 't groenland en die werd dan weer openbroken als die honden weer vreten hebben moesten. En een stank was dat joh, een stank! En dat vratten die honden dan op. Maar dat zijn geen sprookjes hoor, dat ik je vertel!
RK: Nee, nee
WM: het is allemaol waor
WM: Jawel. De beurtschippers waren vroeger de schippers die met het schip van het dorp naar de stad gingen. De boderijders waren de vervangers van de beurtschippers, bij wijze van spreken. De boderijders begonnen vroeger met de hondenkar. En dan zeggen ze van hondenleven! Dat zeggen ze wel eens, die mevrouw heeft een hondenleven! En waar komt dat woord weg? Dat kan ik je nog verklaren ook. Twee honden hadden ze vroeger voor de kar. En dan moesten ze van Oldenhove bij wijze van spreken naar Groningen en dan gaan er allemaal van die magadam [onverstaanbaar] mee. Die honden die gingen door de stad, en toen waren ze half in de stad. En het bloed liep door die hond z'n poten. Weet je wat die man nou dee? Die leren zooltjes deed ie die honden om de poten. Nou en zo ging dat verder weer door de straat. Nou en toen kwamen ze weer terug van de stad. Maar die honden waren niet gewoon in huis, nee, die zaten in een hondenhok, rondom het huis. En weet je wel wat eten of dat ze kregen? Nogeboorte van een dooie schoot, een schootlam, of ze kregen nogeboorte van koe, of een dooie kalf ofzo. Dat most die hond, die most dat opvreten. Nou en dat vreten dat konden ze allemaal niet op natuurlijk. En die kalf, die werd begraven in 't groenland en die werd dan weer openbroken als die honden weer vreten hebben moesten. En een stank was dat joh, een stank! En dat vratten die honden dan op. Maar dat zijn geen sprookjes hoor, dat ik je vertel!
RK: Nee, nee
WM: het is allemaol waor
Onderwerp
TM 4903 - Ophangen van de nageboorte van het paard 
TM 4903 - Ophangen van de nageboorte van het paard 
Beschrijving
De honden van de hondenkar kregen de nageboorte van een schaap of koe te eten. Als ze deze niet in een keer op konden eten, dan werd de nageboorte begraven en een andere keer aan de honden gevoerd.
Bron
Letterlijk afschrift van DAT-opname.
Commentaar
07 februari 2007
WM: Wim Mollema; RK: Ruben Koman
Ophangen van de nageboorte van het paard [?]
Naam Locatie in Tekst
Oldenhove
Oldenhove
Groningen
Groningen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21