Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

RKOMA429

Een sage (mondeling), dinsdag 03 juni 2008

Hoofdtekst

Raymond den Boestert: Nee, ik, ik, ik had natuurlijk een verhaal kunnen vertellen als afsluiting eh, eentje die eh, bij eh de Canon met de kleine c hoort. Maar ik dacht van: 'Ach, we hebben het al de hele dag over die verhalen gehad'.
Gerard Rooijakkers [op achtergrond]: Leuk.
Raymond den Boestert: En een aantal eh, die hebben jullie ook natuurlijk uit en treure gelezen, dus dat ga ik niet doen. Ik wilde graag besluiten met een verhalenverteller. Want hij lag op sterven. Het gerucht ging door het dorp heen. Iedereen had 't er over. De verhalenverteller. Hij gaat dood. Hij had een week geleden al zijn laatste geit verkocht. En de slager had 'm zelfs op de stoep gezien bij de notaris. En, de vriend van de slager, de groenteboer, die had gezien ... staand op z'n tenen ... en door het raam kekend[kijkend]; dat, jawel, inderdaad: de notaris bij de verhalenverteller op bezoek was geweest en z'n testament had opgemaakt. Het hele dorp sprak er over. Hoezo, maakt de verhalenverteller een testament? Dat doen toch alleen de allerrijkste[n]? Wat voor een schat moet-ie dan wel niet hebben? En nog veel belangrijker: wie gaat die schat erven? Na een paar dagen verscheen de priester. En het geklets in het dorp verstomde. Maar een dag na de begrafenis begon iedereen weer te praten ... want het testament zou bekend gemaakt worden. Het hele dorpsplein liep vol. K ... kinderen, volwassenen, bedlegerigen, die al jaren op bed lagen, kwamen uit hun huis en verzamelden zich op het dorpsplein. De notaris wrong zich door de mensenmassa heen. Hij werd op een oude, platte wagen geholpen, met een rol perkament in z'n handen. De mensen werden doodstil, terwijl de notaris het perkament openrolde. En hij begon te lezen: 'Ik bezit niets, behalve mijn verhalen. En die ongelooflijke rijkdom laat ik na aan de rijkste man in het dorp. Zodat ook hij kan ervaren wat het betekent om niets te hebben en zo vrij te zijn als een vogel.'
Dank je wel.
[publiek applaudiseert]

Beschrijving

Voor een verhalenverteller overlijdt, komt de notaris op bezoek. Het dorp is benieuwd wie zijn bezit zal gaan erven. Wanneer de verhalenverteller is overleden opent de notaris op het dorpsplein een rol perkament. De verhalen van de verhalenverteller worden nagelaten aan de rijkste man van het dorp, die voortaan zo vrij als een vogel kan leven.

Bron

Letterlijk afschrift van mp3-opname DenBoestert03juni2008HomoNarrans.wav

Commentaar

Vertelling na afsluiting van de zesde bijeenkomst van werkgroep Homo Narrans, Meertens Instituut

Naam Overig in Tekst

Canon met de kleine c    Canon met de kleine c   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21