RKOMA291 - Ken nie poep, nie...

Ken nie poep, nie...

Op de Diakoniehof aan de oude Hellingen, woonde destijds zeker niet de bloem der natie.
Rooie Marie zat voor haar stulpje op een wrakke keukenstoel sip voor zich uit te staren.
"Welke drol zit jóu nou weer dwars?" Vroeg haar buurman Janus zeer belangstellend.
"Rottigheid en nog 'es rottigheid" urmde Marie, mun vent Gerrit hep al vijf dage lang niet geschete, en nou weettie nie meer waar íe ut zoeke mot van de buikkrampe!"
"O, is dat nóu alles? Vroeg buurman Janus ginnegappend. "ja", krijste Marie, "vin je ut nie genog?"
"Daar weet ik wel wat op", zei Janus. "Ga naar de slagerij en vraag daar om dik gesneeje vet spek, dat leggie in de breedte over zun blote kont en morgen schijt íe weer as un reiger!"
's Anderendaags vroeg Janus: "En, Marie, hepput gehollepe?" "Nee, niks helemaal naks, geen reet, jij altijd met je rotgeintjes." "Wat hebbie toen met ut spek gedaan?" vroeg Janus schaterend.
"Uitgebakke... natuurlijk, oetlul, brulde zij hem zwaar in haar wiek geschoten toe.

Rooie Marie woonde op de Diakoniehof aan de Hellingen in Dordrecht. Ze vertelde dat haar man Gerrit al dagen geen grote boodschap had gehad. Janus stelde voor, dat ze bij de slager dik gesneden spek moest halen en deze op zijn achterwerk moest leggen. Het bleek niet te helpen. Janus vroeg wat Rooie Marie met het spek had gedaan. Ze had het gebakken.

Ontvangen per e-mail vanuit Dordrecht.

02 maart 2007

Diakoniehof    Diakoniehof   

Rode Marie    Rode Marie   

Rooie Marie    Rooie Marie   

Janus    Janus   

Gerrit    Gerrit   

Hellingen    Hellingen   

2013-03-01 14:46:20