Hoofdtekst
Wij hadden vroeger een jongetje - het is nou een stevige kerel - die eens twee weken achtereen heeft gehuild. Niets hielp om hem stil te krijgen. Ten einde raad ging ik naar de pastoor.
Die kwam, deed de deur open, stapte de kamer binnen en liep naar het bed van de kleine. Meteen werdhet kind stil.
Het heeft die huilbuien nooit weer gehad.
Er zat wel een krans in t kussen; die hebben we weg gegooid.
Misschien zeg je straks, als je weg bent, tot jezelf:
“De man kon mooi vertellen, maar ik geloof het niet.”
Ik kan me dat best voorstellen; maar toch kun je alles gerust voor waar aannemen, want er is niks bij gelogen. Vraag mijn vrouw er maar op na.
Die kwam, deed de deur open, stapte de kamer binnen en liep naar het bed van de kleine. Meteen werdhet kind stil.
Het heeft die huilbuien nooit weer gehad.
Er zat wel een krans in t kussen; die hebben we weg gegooid.
Misschien zeg je straks, als je weg bent, tot jezelf:
“De man kon mooi vertellen, maar ik geloof het niet.”
Ik kan me dat best voorstellen; maar toch kun je alles gerust voor waar aannemen, want er is niks bij gelogen. Vraag mijn vrouw er maar op na.
Onderwerp
TM 3109 - Heksenkrans in kussen 
TM 3109 - Heksenkrans in kussen 
Beschrijving
Langdurig huilend kind wordt stil zodra pastoor komt; krans in kussen wordt verbrand.
Bron
Collectie Wever, verslag 140, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21