Hoofdtekst
Nou vooruit, nóg un paar hele kleine viezerikkies van vroeger dan:
‘Kut is kut, zee de boer, en naaide zún varreke!
‘Zún boereknech was nog errug laat op de avond druk doende, met un heel scherrup mes - om ut veevoer voor d’n anderen dag kort te hakke. In de verte zagtie toen un lekker wijf lope, zodat-tie niê meer zo goed op zun eige jatte lette. Op zeker moment slaaktie opeens un harde gil om-
dattie zomaar onverhoeds: un fikse jaap in zun vinger hâ gesneeje. Toen ‘ie daarover - op de wurf - heel errug kinderachtig liep te janke en
te brulle - kwam die boer verschrik naar buite stuive om de schaai op te neme. Ut val me allemaal toch nogal wel heel errug mee - zee die boer: maar let ‘es op mun woorde – Dirkse: Morregevroeg is die vinger weer as nieuw! Normaal mot je um dan un stief uurtie in un war-reme koeieflots steke - maar daar is ut nóu te laat voor - én dan stâ zo’n koei zómaar van de onrus un paar dage droog, maar dâ kos míjn veuls téveul melluk. Daar begin ik dus ech niê an want daar ken hiero de schoorsteen natuurlijk niê van roke!
Ik weet nog wel wâ anders, dâ nét zo goed hellup. Ga jij maar bove bij de meid op zolder in de bedstee legge, en steek voorzichtig je vinger in dur gerrit . Dirkse naar bove, en zeg tege de meid wâ de bedoeling is. Leuk, zee ze - want allenig is ók maar allenig: héé! Dirkse schuif zun vinger dur in, en de meid val in slaap. Na un uurtie wor ze wakker, en zeg: ut ga niê goed met jouw vinger, want hij wor steeds dikker & hij klop as un spech. Dâ zou bes ‘es kenne, zee
Dirkse. Ut is namelijk mún vinger niê! Vuileviezerik zee ze, kom híer én maakkie werruk af!’
‘Kut is kut, zee de boer, en naaide zún varreke!
‘Zún boereknech was nog errug laat op de avond druk doende, met un heel scherrup mes - om ut veevoer voor d’n anderen dag kort te hakke. In de verte zagtie toen un lekker wijf lope, zodat-tie niê meer zo goed op zun eige jatte lette. Op zeker moment slaaktie opeens un harde gil om-
dattie zomaar onverhoeds: un fikse jaap in zun vinger hâ gesneeje. Toen ‘ie daarover - op de wurf - heel errug kinderachtig liep te janke en
te brulle - kwam die boer verschrik naar buite stuive om de schaai op te neme. Ut val me allemaal toch nogal wel heel errug mee - zee die boer: maar let ‘es op mun woorde – Dirkse: Morregevroeg is die vinger weer as nieuw! Normaal mot je um dan un stief uurtie in un war-reme koeieflots steke - maar daar is ut nóu te laat voor - én dan stâ zo’n koei zómaar van de onrus un paar dage droog, maar dâ kos míjn veuls téveul melluk. Daar begin ik dus ech niê an want daar ken hiero de schoorsteen natuurlijk niê van roke!
Ik weet nog wel wâ anders, dâ nét zo goed hellup. Ga jij maar bove bij de meid op zolder in de bedstee legge, en steek voorzichtig je vinger in dur gerrit . Dirkse naar bove, en zeg tege de meid wâ de bedoeling is. Leuk, zee ze - want allenig is ók maar allenig: héé! Dirkse schuif zun vinger dur in, en de meid val in slaap. Na un uurtie wor ze wakker, en zeg: ut ga niê goed met jouw vinger, want hij wor steeds dikker & hij klop as un spech. Dâ zou bes ‘es kenne, zee
Dirkse. Ut is namelijk mún vinger niê! Vuileviezerik zee ze, kom híer én maakkie werruk af!’
Beschrijving
Seksuele wijsheid van een boer en zijn varken.
De boerenknecht, Dirkse, ziet een mooie vrouw en snijdt zich in zijn vinger. De boer zegt dat hij de vinger in een koeienvlaai moet doen, maar ook de vagina van de meid op zolder is goed. De meid gaat akkoord, maar merkt de volgende dag dat hij niet zijn vinger, maar geslachtsdeel in haar heeft gedaan. Nu moet hij het werk afmaken.
De boerenknecht, Dirkse, ziet een mooie vrouw en snijdt zich in zijn vinger. De boer zegt dat hij de vinger in een koeienvlaai moet doen, maar ook de vagina van de meid op zolder is goed. De meid gaat akkoord, maar merkt de volgende dag dat hij niet zijn vinger, maar geslachtsdeel in haar heeft gedaan. Nu moet hij het werk afmaken.
Bron
Ontvangen per e-mail vanuit Dordrecht.
Commentaar
26 maart 2007
Naam Overig in Tekst
Dirkse 
Dirkse 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20