Hoofdtekst
Oale spookverhoaln ken ik joe wel verteln, temeer omdat wie stomp aan de grens wonen; de bevolking is hier maist haalf duuts en n bult binnen net as ik “heimatlos”.
Van zo’n kruus zel ik joe n ander verhoal verteln.
t Is over de grens gebeurd, moar hier schuun teegnover.
Op n oavend komp er n vrouwmens in huus; zai zugt n kerel in deure stoan en dei vragt: “He-je ook n glas woater veur mie?”
Dat mog ja wel.
t Mens gait noar de pombe mit n kopke en brengt de man dat woater; zai denkt dat e dörst het.
Zai langt hom t kopke tou en op t zulfde ogenblik spattert dat kop mit woater uut mekoar. En de kerel is naarns meer te zain. Dat was ja hailndaal mis; dit mos n boze geest west weezn.
d Ander dag mos pestoor dr heer.
Dei begunt te bidden om de geest vot te kriegn, moar t gelokte hom nait; t ding bleef in huus.
Dou noar de pestoor in Holland. Dei komp ook en t gelokt hom. Hai bidt de geest tou t huus uut. Op t stee, woor de geest hen beden is, hebben ze wee r n kruus hen zet.
Op n poar honderd meter ofstand ken ik joe zo moar drei-e aanwiezn; overal is duswat gebeurd, wat nait deugde.
(Op mijn vraag, hoe of men kon weten dat de geest weg was, werd een vaag antwoord gegeven: “pestoor zel t wel maarkt hebben” :F.W.).
Van zo’n kruus zel ik joe n ander verhoal verteln.
t Is over de grens gebeurd, moar hier schuun teegnover.
Op n oavend komp er n vrouwmens in huus; zai zugt n kerel in deure stoan en dei vragt: “He-je ook n glas woater veur mie?”
Dat mog ja wel.
t Mens gait noar de pombe mit n kopke en brengt de man dat woater; zai denkt dat e dörst het.
Zai langt hom t kopke tou en op t zulfde ogenblik spattert dat kop mit woater uut mekoar. En de kerel is naarns meer te zain. Dat was ja hailndaal mis; dit mos n boze geest west weezn.
d Ander dag mos pestoor dr heer.
Dei begunt te bidden om de geest vot te kriegn, moar t gelokte hom nait; t ding bleef in huus.
Dou noar de pestoor in Holland. Dei komp ook en t gelokt hom. Hai bidt de geest tou t huus uut. Op t stee, woor de geest hen beden is, hebben ze wee r n kruus hen zet.
Op n poar honderd meter ofstand ken ik joe zo moar drei-e aanwiezn; overal is duswat gebeurd, wat nait deugde.
(Op mijn vraag, hoe of men kon weten dat de geest weg was, werd een vaag antwoord gegeven: “pestoor zel t wel maarkt hebben” :F.W.).
Onderwerp
SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.
SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.
Beschrijving
Als vrouw een kopje water aan een onbekende man wil geven spat het kopje uit elkaar, tegelijkertijd is de man verdwenen. Ene pastoor lukt het niet om met bidden de geest te verdrijven, bij andere pastoor wel. Kruis op plaats waar geest naar toe is gebeden is.
Bron
Collectie Wever, verslag 142, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Holland
Holland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21