Hoofdtekst
Anno 1650, in Julio, is my binnen Covorden vertoont eenen Olifants-Tandt, zijnde van mijne twaelf spannen langh/ ghevonden in de aerde en sandt/ tusschen Covorden en den Hardenbergh, zijnde van binnen noch gantsch gaef en vast/ maer swart-achtigh, zijnde een teycken dat hy veele honderden van jaeren aldaer in de aerde gelegen heeft; jae honderden van jaeren/ voor en aleer men hier van Olifants-tanden geweten/ of de selvige uyt verre Landen herwaerts gebracht heeft. Alsoo weet ick oock/ dat omtrent de jaren 1615. of 16, niet verde van Burg-Steinvordt, in eenen diepe Mergel- of kleykuyl/ gevonden is eenen oprechten genaemden Eenhoorn, waer van het grootste gedeelte geraeckt is naer Munster, maer de rest in stuckjes gesaeght/ is onder verscheydene verdeelt.
Hier uyt soude men presumeren/ dat in seer oude tijden/ eer dese Landen met Inwoonderen zijn gepeupleert geweest/ sulcke Dieren haer in dese Wildenissen/ en oneyndelicke dicke en duystere Wouden/ oock onthouden hebben/ en sulcks voor de algemeyne Diluvie Noachs, aengesien ick weet dat op veele plaetsen/ seer diep uyt de aerde en kley/ groote en kleyne Hertshoornen zijn gegraven/ zijnde een bewijs-reden/ dat die Dieren/ met aerde en sandt/ gedreven door de ongestuyme baren des Waters/ zijn bedeckt en overstolpt geworden/ beneffens andere creaturen/ welcker reliquien lichtelicker hebben konnen vergaen. En dit wert verstaen van sodanige Dieren die op 't Lant wonen: maer aengaende eenige reliquien van Zee-monsters/ die in de Diluvie op 't Landt gedreven zijn/ daer van vint men over-al reliquien in abondantie/ gelijck ickse/ oock gesien hebbe alhier tot Covorden/ gegraven uyt diepe Sloten/ zijnde rechte tanden van Zee-Monsters: Doch vermits den gemeynen man van dese Antiquiteten geen kennisse heeft/ soo werden van hen soodanige saken niet geacht/ en daerom komen veele waerdighe dingen niet ten voorschijn.
Hier uyt soude men presumeren/ dat in seer oude tijden/ eer dese Landen met Inwoonderen zijn gepeupleert geweest/ sulcke Dieren haer in dese Wildenissen/ en oneyndelicke dicke en duystere Wouden/ oock onthouden hebben/ en sulcks voor de algemeyne Diluvie Noachs, aengesien ick weet dat op veele plaetsen/ seer diep uyt de aerde en kley/ groote en kleyne Hertshoornen zijn gegraven/ zijnde een bewijs-reden/ dat die Dieren/ met aerde en sandt/ gedreven door de ongestuyme baren des Waters/ zijn bedeckt en overstolpt geworden/ beneffens andere creaturen/ welcker reliquien lichtelicker hebben konnen vergaen. En dit wert verstaen van sodanige Dieren die op 't Lant wonen: maer aengaende eenige reliquien van Zee-monsters/ die in de Diluvie op 't Landt gedreven zijn/ daer van vint men over-al reliquien in abondantie/ gelijck ickse/ oock gesien hebbe alhier tot Covorden/ gegraven uyt diepe Sloten/ zijnde rechte tanden van Zee-Monsters: Doch vermits den gemeynen man van dese Antiquiteten geen kennisse heeft/ soo werden van hen soodanige saken niet geacht/ en daerom komen veele waerdighe dingen niet ten voorschijn.
Beschrijving
In 1650 heeft Picardt in Coevorden een olifantstand gezien die daar is opgegraven. Omstreeks 1615 zouden er in een kleikuil of mergelkuil resten zijn gevonden van een eenhoorn. Deze is in stukjes gezaagd en verdeeld, het grootste gedeelte is in Munster. In Coevorden zijn ook tanden gevonden van zeemonsters.
Bron
Annales Drenthiæ, pp. 298-299. In: Korte Beschryvinge van eenige vergetene en verborgene Antiquiteten der provincien en landen gelegen tusschen de Noord-Zee, de Yssel, Emse en Lippe. Waer by gevoeght zijn Annales Drenthiae / Johan Picardt (1660).
Commentaar
1660
Naam Overig in Tekst
Picardt   
Picart   
Burg-Steinvordt   
Noach   
Naam Locatie in Tekst
Coevorden   
Hardenberg   
Munster   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
